Siedziba Władz

[Heinz-Werner Grüner]

No to Habemus Oberhauptum! Dobrze widzieć, że biały dym unosi się nad Der Sitz. U mnie podobnie - z tą jednak różnicą, że nie biały, a raczej siwy. Wciąż mam problem z powrotem z reala po świętach.

Ja też tak lekko siwy, ale wierzę, że wybieli się tą deklaracją!

HABEMUS!

[Heinz-Werner Grüner]

Der Sitz, wieczór.

Od dłuższego czasu nie unosił głowy znad mapy. Cienie przecinały pergaminowe kontury Szarotkowej Krainy, gdy ostatnie światło dnia filtrowało się przez ciężkie zasłony gabinetu. W Der Sitz zapanowała cisza – nie ta pełna zwątpienia, ale ta ciężka od decyzji, które już zapadły.

Heinz-Werner Grüner nie był już przytłoczony. Zaduma ustąpiła miejsca żelaznej klarowności. Długie tygodnie raportów, depesz, analiz i rozmów z dowódcami odsłoniły jedno: Dzicy nie są już tylko niepokojącym pomrukiem zza Nieprzekraczalnych Wierzchołków. Oni zaatakują. Zaatakują na pewno!

Z początku wyglądało to na typową agresję – drobne napady, chaos na rubieżach, porwane transporty. Ale z czasem Grüner dostrzegł, że w tym chaosie ktoś zostawił ślady logiki. Zgrupowania Dzikich działają coraz odważniej, coraz głębiej – jakby testowali odporność państwa. Nie są tylko watahą – są ostrzem.

Zamilkły stare pytania. Zamiast nich przyszła gotowość.

Wstępne rozkazy zostały już wysłane do garnizonów. Linia naszych wschodnich i północnych granic musi być zabezpieczona, a patrole postawione w stan podniesionej aktywności.

Grüner wstał od biurka i przeszedł do balkonu. Nad Stadt wisiała chłodna mgła, pomimo tego, że maj już w pełni zawitał do Kotliny. Patrzył przez nią długo, aż w końcu powiedział do siebie, cicho i bez emocji:

– Przyjdą. A my ich powitamy. GODNIE.

Odszedł od okien swojego niewielkiego biura w Der Sitz i chyba już w duchu serca wiedział... co tylko on mógł wiedzieć...

[Joachim Cargalho]

Doskonale wiedział, które z drewnianych okien ma zepsuty zamek i pozwala dostać się do środka. Często właśnie w ten sposób wkradał się do der Sitz, gdy Oberhaupt nie chciał go wpuścić drzwiami lub Hagyma ściemniał, iż Wódz jest nieobecny.
Tym razem faktycznie go nie było, a on ponownie zasiadł przy biurku Oberhaupta, by sprawować (nie)rząd tymczasowy. Odpalił papierosa, oparł się o krzesło i siedział bez pomysłu co dalej robić.
Hagyma Zoltan chyba usłyszał jakieś szmery, bowiem wszedł do środka pełen zaskoczenia.

- Spokojnie Zoltanie, będę tutaj tylko dwa dni. Chyba nie chciałbyś, żeby Kotlina pozostawała bez przywódcy? - zapytał i zaciągnął dym z papierosa.

[Joachim Cargalho]

Dw: @Joachim Cargalho
(Wchodzi Hagyma Zoltan, lekko kulej??c na lew?? nog?? i z niedowierzaniem wpatruje si?? w siedz??cego za biurkiem Oberhaupta cz??owieka. Dym z papierosa unosi si?? w powietrzu, dra??ni??c mu nozdrza.)

"Oj, przepraszam najmocniej! Ja... ja my??la??em, ??e nikogo nie ma! W??dz mi powiedzia??, ??e wyjecha?? i... i... no, ??e sam musz?? pilnowa?? porz??dku. To znaczy, jak zwykle pilnuj??, ale wiadomo, on tu szef i tak dalej... No, i my??la??em, ??e duchy jakie czy co! Panie... pan... Panie... kim pan jeste?? i co pan tu robi??"

(Hagyma przest??puje z nogi na nog??, nie przestaj??c przy tym mamrota?? pod nosem. Poprawia nerwowo swoj?? czapk??, a jego wzrok b??aka si?? po pomieszczeniu, staraj??c si?? ogarn???? sytuacj??.)

"Dwa dni, m??wisz? No to dobra, to dobra. Ale... ale trzeba by??o si?? uprzedzi??, no! W??dz to nie lubi niespodzianek, a ja te?? nie! Zreszt??, co ja ci b??d?? m??wi??... tylko, ??eby nie pali?? tyle, bo i dymu si?? narobi, i W??dz potem b??dzie pyta??, co si?? dzia??o. A jak si?? dzia??o, to ja te?? musz?? wiedzie??! No, to ju?? wiesz, ??e ja si?? troch?? martwi?? o nasz?? Kotlin??, bo to przecie?? moje miejsce na ziemi, no i noga mnie boli ju?? od stania. Mo??e si?? pan przysi??dzie?"

[Joachim Cargalho]

Jak już sam Hagyma zgodził się na jego obecność w der Sitz - nie musiał nawet go dłuzej nakłaniać.
- Kim Pan jest... - powtórzył słowa oberhauptowskiej sekretarki, nie dowierzając, że ten go nie poznał. Domyślał się, że to od nadmiaru alkoholu i nędznej płacy Hagyma stawał się coraz bardziej niedołężny.



Postukał chwilę palcami o blat biurka, przechylił szklankę z wodą, spojrzał na zegarek i zorientował się, że już niedługo Oberhaupt powinien być z powrotem. Powoli więc zaczął zbierać się do wyjścia, wiedząc, że wykonał swoje obowiązki znakomicie.

[Heinz-Werner Grüner]

Oberhaupt Grüner nie potrzebował długiej przerwy. Co prawda "wypadł z obiegu" na jakiś czas, zamknąwszy się w jednym z pokoi we Freiheitsschloss . Zabronił kontaktu wszystkim podwładnym, no chyba, że by się Edelweiss paliło. Na szczęście to nie miało miejsca. W czwartkowy wieczór wracał swoim Ebe EGO1st drogą ku Stadt. Rozmyślał, czy czasem nie zastanie "bałaganu", wierzył jednak, że jego faktotum poradzili sobie podczas nieobecności. Nucił właśnie nową piosenkę usłyszaną na płycie gramofonowej w miejscu wypoczynku, kiedy to zajechał pod Der Sitz.
Zaparkował na swoim stałym miejscu, wysiadł żwawo i energincznie. Przez myśl, nie wiedzieć czemu przeszło mu przez myśl zapalenie papierosa, ale opanował się - zamierzał całkowicie rzucić nałóg. No może sporadycznym wypalenie palmowych cygar, te wprost uwielbiał, ale oszczędzał bo zdobyć takowe i to oryginalne jest niezwykle trudno.
Otrząsnął się i wszedł do siedziby na Ohne Titel Platz. Hagymy już nie było, ale w jego biurze dało się zauważyć delikatny promień światła. Nie spodziewał się włamania, wszak żandarmi czuwali jak zawsze.
Domyśliwszy się kto znajduje się w środku "wparował" niemalże wyważając drzwi.
-A co tu się dzieje? - zaskoczył przebyuwających w jego biurze.

[Heinz-Werner Grüner]

Chciałbym poruszyć z Wami, moi Drodzy Edle, dyskputę na temat "ważnych dat Kotliny".

Żeby nie pierniczyć za wiele, a konkrety pisać, bo to w dzisiejszym, pędzącym życiu najważniejsze ustalmy co mamy, co możemy mieć...
(przy okazji jak ktoś kojarzy wątek, gdzie o tym pisaliśmy wczesniej podrzućcie, bo nie mogę znaleźć. )

1-15 marca - Schmelzfest - Święto Roztopów
15 marca - Rocznica Proklamacji Suwerenności i Przekazania Władzy Zwierzchniej
1-31 października - Oktoberfest
czerwiec - lipiec (ruchome święto) - Edeliebe - Święto Miłości i Przyjaźni
24-26 grudnia - Święta Bożego Narodzenia
31 XII - 1 I - Ostatni dzień roku i Nowy Rok


PROPOZYCJE:
- Święto Wojska Edelweisskiego (Święto ESK) - @Joachim Cargalho proponował kiedyś na pewno datę "ataku" na aktualną Nową Kurlandię, a dla nas ciągle żywą La Palmę. Przypomnieć datę, ustalić co i jak i mamy to.
- Święto Rodziny - jako datę święta, to tutaj mam pomysł by nagrodzić powstanie pierwszego oficjalnego rodu w Edelweiss (Augentrost-Cargalho), "narodziny" pierwszego dziecka (chyba Sophie lub Izabella) lub "narodziny" oberhauptowskiego potomka. Czekam na wasze opinie.
- Oficjalnie już uznać Dzień Kobiet Edelweisskich za święto - 8 marca, bo ze względu na czas trwania Roztopów zapominamy o wynagrodzeniu trudów wychowawczych Edli naszym paniom. A jak wiecie oberhaupt ceni sobie dobre zdanie wśród kobiet.

Jakieś coś inne?

Z kościelnych jedyne co mi przychodzi to Dzień Pierwszego Katechona (czyli obchody pierwszego "prawie świętego" w naszej religii - propozycja obchodów 19 I (imieniny Heinza Henryka) lub 20 VI (chyba data "objawienia" się w mikro jako Heinz-Werner. Ewentualnie data katechonizacji Grunera etc...

[Heinz-Werner Grüner]

I nic? Nic nie pomożecie?

Wróć do Edelweiss – Twoje miejsce nadal czeka!

Między szczytami gór a swobodą działania, gdzie wiatr śpiewa po edelweissku o rodakach.

Czy pamiętasz smak świeżego powietrza, echo kroków na brukowanych placach i wieczory przy dźwiękach akordeonu?

W Kotlinie Edelweiss czas płynie inaczej – wolniej, mądrzej, z uśmiechem. Tutaj każdy zna Twoje imię, a Twoje miejsce przy wsólnym stole zawsze czeka.

Nie daj się porwać zgiełkowi nowoczesności!
Nie pozwól, byś istniał tylko we wspomnieniach wszystkich Edli!


Powróć do wspólnoty. Powróć do wartości.
Sprawdź co się dzieje w Edelweiss.

[Targersdorf Borisz]

Hrabia uważnie przeczytał odezwa rozlepioną na słupie do ogłoszeń.
-"Czas płynie inaczej"- zacytował Przywódcę- Oczywiście, że tak!
Ba! Hrabia twierdził, że w Kotlinie czas się cofa!
Wiedział o tym z autopsji.
Od czasu, jak zamieszkała w Kotlinie to wrócił mu apetyt, kufelek przedniego piwa miał znowu smak.
A na wiosnę Hrabia zaczynał czuć mrowienie w pewnych częściach ciała, w których to mrowienie ustało.
Zaczerwienil się do własnych myśli i rzekl wyjaśniającym tonem do handlarza gazetami, którego właśnie mijał.
-Palce, chodziło mi o place- i podreptał dalej.
Handlarz gazetami podrapał się po głowie i mruknął:
-Zwariował staruszek!

[Heinz-Werner Grüner]