Zaręczyny!

[Elisa von Rozmarinowa]

Zapraszam wszystkim na huczne zaręczyny!(za lekkie opóźnienia przepraszamy)

@Sorcha Raven v.d. Bjørk będzie nas zaręczynować w ceremonii drzewa życia

[Elisa von Rozmarinowa]

Ujęcie z uroczystości...

[Fryderyk Orański]

Fotograf się poprawił

[Sorcha Raven v.d. Bjørk]

Nie musiał, nie mam problemu
Wiedźma, to wiedźma

[Juan de la Cerda]

Nie musiał, nie mam problemu
Wiedźma, to wiedźma

Wiedźma ma tą "przypadłość", że jak chce to zaraz może być jak młódka nastoletnia. Ot zależy jaki ma kaprys. Z tego co wiem to fotograf już nie pracuje w zakładzie. Wywalili go na zbity pysk.

[Fryderyk Orański]

Drogi Leszku i Eliso,

Piszę krótko, by pogratulować Wam oficjalnego połączenia swoich dróg. Wiadomość o waszych zaręczynach przyjąłem z dużą radością i entuzjazmem.

Ubolewam jedynie, że nie mogę stawić się na miejscu osobiście. Obowiązki tutaj, na północy, są w tej chwili nie do przesunięcia i trzymają mnie mocno przy pracy. Szkoda, że ominie mnie okazja do wspólnego toastu, nie mniej jednak takowy toast za waszą pomyślność wzniosę.

Życzę Wam konkretów: wytrwałości, dobrego życia i byście w tym wspólnym stanie zawsze trwali do końca. Niech wam się wiedzie.

[Fryderyk Orański]

Wśród śmiechów, ciepłych gratulacji i brzęku kieliszków nikt prawie nie zauważył jej obecności. Stała z boku, tuż pod koroną starego drzewa, którego gałęzie tworzyły nad nią rozkwieciony parasol. Światło popołudnia przenikało przez liście, rzucając na jej twarz mozaikę ruchomych cieni.
Gdy ceremonia dobiegła końca, a goście zaczęli powoli rozpraszać się po okolicy, ruszyła w ich stronę. Z gracją przeszła alejką i dotarła do pary zaręczonych.
Zatrzymała się przed nimi i najpierw zwróciła się do mężczyzny, którego znała najlepiej. W jej dłoniach połyskiwała butelka cydru, bursztynowa, z etykietą przedstawiającą soczyste jabłko.
- Drogi Leszku, najserdeczniejsze gratulacje. - powiedziała cicho i szybko. - Na dobry początek. - dodała, a następnie spojrzała na kobietę, której nie miała okazji jeszcze poznać. - Lieselotte Augentrost. - przedstawiła się i nawet wysiliła się na krzywy uśmiech, malujący się na czerwonych ustach. Wręczyła Zaręczonej bukiet.
- A to dla szczęśliwej wybranki. - dodała i wsunęła między łodygi małą karteczkę z wierszem z jednej strony i krótkimi gratulacjami z drugiej.
Nie czekała na odpowiedź. Tylko skinęła, podała im rękę gestem gratulacji i odeszła, wracając w cień drzewa, znikając w nim tak naturalnie, jakby stanowiła jego część.

"Droga"

Przeszłość,
jest zbiorem doświadczeń,
które pozwalają wciąż na nowo
definiować siebie w przyszłości.
Życzę Wam, byście,
nie oglądając się za siebie,
pisali historię na nowo, gdyż
serce Edli w waszych piersiach
obiecuje, że najlepsze dopiero nadchodzi.
Z całego serca – wszystkiego najpiękniejszego.
Lieselotte Augentrost
na Waszej nowej, wspólnej przyszłości.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Droga Eliso oraz Drogi Leszku!

Na wstępie bardzo przepraszam, że nie mogłabyć w tym ważnym dla Was dniu. Ubolewam nad tym, ale obowiązki w świecie realnym wzięły w górę. Mam nadzieję, że bawiliście się świetnie.
Serdeczne gratuluję zaręczyn. Życzę Wam wszystkiego dobrego! Mam nadzieję, że następny razem spotkamy się już na Waszym v-ślubie.