Wniosek do Ordførera Ulvedal Håvarda Leonardsena

[Anastasia Windsachen]

Kotlina Edelweiss, Glanzberg
Baza Edelweiss Flussflottille
21 kwietnia 1925 r.

Do rąk własnych:
Ulvefolks Ordfører Håvard Leonardsen
Osada Ulvedal, Region Północny

WNIOSEK OPERACYJNY No. 04/25-ESK/UL
dot. infrastruktury logistycznej i rozlokowania sił ESK na terenie osady Ulvedal

Szanowny Ordførerze,

W związku z bieżącym wdrażaniem postanowień Rozkazu 54/25ESK oraz operacyjną aktywacją misji „Verwundeter Wolf”, niniejszym zwracam się z formalnym wnioskiem — traktowanym przez Sztab Główny ESK jako obligatoryjny — o udostępnienie terenu w obrębie osady Ulvedal celem realizacji następujących działań:

1. Budowa nabrzeża rzecznego umożliwiającego bezpośrednie cumowanie i przeładunek jednostek rzecznych Edelweiss Flusspatrouille (EFF) operujących na odcinku dolnym rzeki Hirschfluss.
2. Wzniesienie stacji węglowej, przeznaczonej do zaopatrywania jednostek EFF w niezbędne paliwo i środki eksploatacyjne.
3. Wskazane instalacje mają kluczowe znaczenie dla utrzymania łączności operacyjnej Ulvedal z Glanzbergiem oraz jako infrastruktura zaplecza w trwających działaniach stabilizacyjno-osiedleńczych.

Jednocześnie informuję, że w terminie nieprzekraczającym 10 dni od daty niniejszego pisma, pierwsza grupa 2. Kompanii Rozpoznawczej ESK zostanie przerzucona na teren osady Ulvedal. Z chwilą przybycia jednostki obowiązywać będzie ścisła koordynacja z wyznaczonym koordynatorem misji – Gefreiterem Gaetano Kohlmeise.

Proszę o niezwłoczne przygotowanie lokalnych struktur do przyjęcia komponentów operacyjnych i rozpoczęcia współpracy z kadrą ESK.

Z wyrazami szacunku,

p.o. Szefa Sztabu ESK

[Albert Fryderyk de Espada]

Nie było tu wcześniej nic, co przypominałoby bazę. Kilka domów, jeden wspólny magazyn i pomost, który skrzypiał od samego spojrzenia. Ale po tym, co wydarzyło się w Langhorn, nie było już miejsca na wahanie. Do Ulvedal zaczęły ściągać pierwsze oddziały EFF.

Zgodnie z operacyjnym rozkazem „Verwundeter Wolf”, Ulvedal ma stać się kluczowym punktem naszej obecności na północy. Budujemy tu nabrzeże – porządne, kamienne, z rampą do przeładunku. Dla jednostek Flussflottille to będzie jak przedłużenie ramienia – wreszcie będą mogły tankować i uzupełniać zapasy bez konieczności powrotu do Glanzbergu.

Tuż obok powstaje stacja węglowa. Teren już wykarczowano, wjechały pierwsze wozy z materiałem budowlanym. Część mieszkańców Ulvedal, choć nieufna, podjęła się pracy – kto miał młot, ten wziął młot. Kto miał konia, ten ciągnie belki.

Za kilka dni przybędzie tu pierwsza grupa 2. Kompanii Rozpoznawczej. Dowództwo zapowiedziało ich przez oficjalny kanał – z nazwiska: Gefreiter Gaetano Kohlmeise ma objąć koordynację operacyjną. Będą mieli tu swoją tymczasową bazę wypadową, warsztat, punkt obserwacyjny. Wiemy już, że to nie tylko ćwiczenia. Coś się gotuje.

Ulvedal nie było gotowe na wojnę. Ale wojna przyszła mimo to. A my musimy być gotowi, zanim ona wróci.