Ignats ik Ruth pisze: ↑14 października 2022, 23:31 Za pamięci poproszę Dobrą Współobywatelkę Palatynatu, o przekazanie ustaleń, bo mogę zapomnieć sprawdzić. A jeśli jednak zapamiętam i sprawdzę, to postaram się sam przekazać.

Pomożecie? Pomożemy!

Oddając się w objęcia Morfeusza diuk bez Altborka kazał się szoferowi budzić tuż przed północą i tak też został obudzony. Szybko przemył twarz i przebrał garnitur z ciemnoszarej wełny w tenis, w którym tak wygodnie mu się spało, a wcześniej — stresowało na pokładzie samolotu. Zamieniwszy garnitur na...

Anastasia Windsachen pisze: ↑15 października 2022, 00:09 Do kufli, kieliszków i kiełbachy! Naprzód!

Jak w wojsku! Do hymnu na baczność, do piwa - do dna!

Anastasia Windsachen pisze: ↑15 października 2022, 00:09 Do kufli, kieliszków i kiełbachy! Naprzód!

Diuk słyszał te rubaszne okrzyki na opustoszałej ścieżce leśnej. Z tęsknotą pomyślał, że on to może co najwyżej postanowić: „kiełbacha naprzód i golimy Freier-ów”. Zwiesił głowę i ruszył żwawszym krokiem w góry.

Mój cichy faworyt - Frau Windsachen pierwsza się zgłosiła!

-Niesamowita jest ta historia. Kawał dobrej roboty Herr Didot. Dziękuję za wszystko. - Grüner stał jak w ryty nie do końca świadom czy zrozumiał. Herr Didot miał taką wiedzę na ten temat. A to wszystko dzięki Frau Anastasia Windsachen - gdyby nie była mężatką... - zamyślił się przez chwilę, po czym...

-Jestem zatem niezwykle rad, że potowarzyszy mi Pani tego wieczoru. Ciekawe zatem gdzie nas zaproszą - uradowany Grüner zaczął się zastanawiać pod jaki adres się udać. Czy to ma być Herrenhaus von Cargalho czy Grünes Herrenhaus. Jako, że to po sąsiedzku to nie będzie wielkiego problemu. Chciał jedyn...

Gdy dojechali do Stadt Edelweiss, kpt Tsvaniš nie certolił się ze straganiarzami — kazał rozdawać piwo wprost z pociągu, tak że zaraz każdy mieszkaniec Stadt Edelweiss słyszał o tej dzikiej nocnej akcji. A ponieważ jego brawurowy wjazd przyjęto uśmiechami, szybko się rozchmurzył i każdemu, kto tylko...

Żeby dostać tytuł diuka, trzeba żyć wystarczająco długo. Jeszcze dłużej trzeba żyć, żeby zobaczyć jak lenno odeszło do innego państwa. Po serii szmerów diuk bez ceregieli podjął próby wspinaczki na drzewo. Nogi podtrzymywała mu wielka, włochata Pani K.