Albert Fryderyk de Espada - Strzelec Wyborowy

[Albert Fryderyk de Espada]

9 - zwierzyna mała
67 - zwierzyna duża


Zamiast maszerować jednak nad wodopój myśliwy obrał sobie z goła inną drogę zapędzając się na położone daleko na północy łąki u podburzy gór które widział kilka dni wcześniej. Jego upatrzone miejsce do polowań wydawać by się mogło przestało spełniać oczekiwania rosnących wciąż ambicji łowcy po jego ostatnich dość miernych zdobyczach.
Maszerował więc tak wiele godzin tylko po to by dotrzeć na miejsce jak najbardziej oddalone od ludzi, nietknięte ich ręką. Tam może dane będzie mu znaleźć godną siebie zwierzynę.
Na polanie zastał on jednak samotnego samcza jelenia. Masywne i doniosłe zwierzę jeszcze kilka dni temu zrobiłoby na nim nawet wrażenie, teraz było ono niczym więcej jak kolejnym celem.

Myśliwy bez zawahania wycelował broń i oddał strzał po którym zwierzę osunęło się na ziemie. Ten jednak nie czuł jakiejś satysfakcji, nie czuł tez żalu, ciężko powiedzieć czy poczuł cokolwiek.

1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

Wyśpiwszy się po ostatnim dniu Albert zjadł rano posiłek, popił go kawą po czym zaczął zwijać manatki. Wychodzi na to że kolejny już myśliwy ma dość gęstych i wilgotnych lasów postanawiając zabrać się gdziekolwiek byle z dala od tych miejsc. Przeszedł on jeszcze jeden ostatni raz nad jezioro jakie znalazł kilka dni temu żeby jeszcze chociaż przez chwilę pocieszyć się jego widokiem.

Poświęcił on jeszcze chwilę aby upamiętnić to miejsce na kartach swojego dziennika po czym ruszył w dalszą drogę C2.

[Albert Fryderyk de Espada]

Albert Fryderyk de Espada, właśnie opuścił górski wodopój, gdzie przez długi czas mógł zebrać myśli i cieszyć się polowaniem. Teraz w pewnym sensie znudzony kieruje się na południe, ku niższym terenom, gdzie wyczuwa szanse znalezienie godnej zdobyczy które rosną z każdym krokiem.

Jego ambicje są duże, a cel jeden – namierzyć, podejść, oddać perfekcyjny strzał. Czasem to gra cierpliwości, innym razem szybka decyzja i precyzyjne działanie. Każdy cień, każdy szmer może być sygnałem. Przyroda obserwuje, ale on też. W tym pojedynku wygra ten, kto zachowa zimną krew.


1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

65 - zwierzyna duża
37 - zwierzyna średnia


Schodząc ku niższym terenom, Albert trafił na kolejny wodopój, położony w malowniczym zakolu rzeki od razu wydał mu się miejscem godnym uwagi gdzie postanowił zatrzymać się na dłuższą chwilę. W tym sezonie widział już wiele zwierząt, ale to, co dostrzegł teraz, było czymś wyjątkowym – masywny samiec owcy gruboskórnej, dumnie stojący przy wodzie. Przez długie tygodnie tropił różne zwierzynę, lecz takiego okazu jeszcze nie spotkał toteż był zdeterminowany dorwać zwierzynę.

Nie było miejsca na wahanie. Powietrze stało się ciężkie, każdy mięsień gotowy do działania. Spokojny, precyzyjny oddech, dłonie pewnie zaciskające broń. Czas się zatrzymał – liczyła się tylko odległość, kąt, siła wiatru. Jeden celny strzał. Jeden moment zadecydował o życiu i śmierci.

1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

Polowanie coraz szybciej zmierza ku końcowi a wraz z tym nadzieje na powtórzenie swojego wyniku z poprzedniego polowania. Na brak zwierzyny narzekać nie można gdyż tej przez ostatnie dni w bród. Od małych gryzoni po wielkie jelenie i kozy lecz pewien niedosyt zostaje. Myśliwy wciąż czeka o marzy o zwierzynie godnej jego ambicji która usatysfakcjonuje go na długi czas jak miało to miejsce ostatni. Wszystko robi poprawnie dlaczego więc wciąż nie może się mu udać- zadaje sobie pytanie.

[Albert Fryderyk de Espada]

Albert nie zatrzymywał się ani na chwilę. Lasy Edelweiss rozciągały się przed nim niczym nieskończony labirynt, ale on znał je jak własną kieszeń. Szukał. Tropił. Przemierzał kolejne kilometry, nie zwracając uwagi na zmęczenie.

Jeszcze kilka lat temu polowanie było dla niego sportem, wyzwaniem, sposobem na udowodnienie własnych umiejętności. Teraz… teraz stało się czymś więcej. Granica między pasją a obsesją zaczynała się zacierać. W myślach miał tylko jeden cel – dokończyć to, co kiedyś zaczął.

Cień przemykający między drzewami sprawił, że jego dłoń mimowolnie zacisnęła się na broni. Może to właśnie dziś nadejdzie chwila, na którą czekał?

Nie zwracał już uwagi praktycznie na nic, deszcz, zimno, zmęczenie. Tylko las i on. I to, co czekało na niego w głębi gęstwiny.


1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

77 - zdarzenie losowe

Albert zatrzymał się na skraju rzeki, wpatrując się w jej wartki nurt. Woda nie była głęboka, ale rwąca – przeprawa mogła kosztować go cenny czas i energię. A jednak, po drugiej stronie, w gęstym lesie, wyraźnie odcisnęły się ślady dużego zwierzęcia. Były świeże. To mogła być jego szansa. Wystarczyło zaryzykować, przejść na drugą stronę i ruszyć w pościg.

Ale miał też drugą opcję. Miejsce, w którym już się znajdował, było dobrze osłonięte. Doskonałe do zasadzki. Jeśli poczeka, zwierzyna może pojawić się sama, a on będzie miał idealną okazję do strzału.
Decyzja należała do niego. Ryzyko i pogoń… czy cierpliwość i pewność?

A. Przepraw się przez rzekę na przeciwległe pole tracąc turę i otrzymaj po +10% na znalezienie średniej lub dużej zwierzyny,

B. Pozostań na swoim miejscy kontynuując polowanie,



Żeby oszczędzić sobie pisania wybieram A

[Albert Fryderyk de Espada]

Albert Fryderyk de Espady, po przeprawie przez rzekę, stanął na twardym brzegu i z przerażeniem zauważył, że przed nim rozciąga się nieprzystępny górzysty teren. Wiedział, że czeka go spore wyzwanie, które zajmie mu sporo czasu.

Wysokie zbocza, strome podejścia i gęste zarośla stanowiły przeszkody, które musiał pokonać. Każdy krok wymagał od niego staranności. Zrozumiał, że te trudności były próbą jego determinacji jako myśliwego.

Z każdym krokiem otoczenie zmieniało się – szum wody w oddali ustępował miejsca szumowi wiatru. Wiedział, że czasami trzeba poświęcić wygodę, by w końcu dorwać poszukiwaną zwierzynę.

[Albert Fryderyk de Espada]

Wysokie i strome górskie szczyty są czymś nowym dla myśliwego, który z natury upodobał sobie raczej niżej położone szlaki. Ale teraz gdy zwierzyna może czyhać tuż za rogiem trzeba przypomnieć sobie wszystkie wejścia lawinowe w jakich brało się udział i przeć na przód. Tym bardziej iż dotarła do niego bardzo niepokojąca wiadomość. Z rozkazu samego Oberhaupta sezon polowań kończy się już jutro, może się więc okazać iż będzie to jego ostatnia okazja do upolowania jakieś zwierzyny.


1d100
1d100