Albert Fryderyk de Espada - Strzelec Wyborowy

[Joachim Cargalho]

Na miejsce zbiórki przybył @Albert Fryderyk de Espada, który zabrał ze sobą karabin snajperski.
Joachim sprawdził jego wyposażenie.
- Wygląda na to, że Twoje wystrzały będzie słychać w całej okolicy - rzekł do niego - pamiętaj, że będziesz miał tylko kilka prób na upolowanie zwierzyny. Oby szczęście Ci sprzyjało - powiedział na końcu, chwilę przed tym zanim Albert wybrał swoje pole startowe.

Jako pole startowe musisz wybrał Łąkę, czyli pola oznaczone literą Ł.

Strzelec wyborowy potrzebuje jedną turę na zmianę pola. Przejść można wyłącznie na pola sąsiednie.
Po oddanym strzale, zwierzyna płoszy się na dwie tury. Czas ten możesz wykorzystać na zmianę pozycji.

W pierwszej turze oprócz pola startowego, deklarujesz również swoją akcję (poluję, czekam, zmieniam pole).

TURY:
1) 8:00 - 12:00
2) 12:00 - 16:00
3) 16:00 - 20:00

Brak wykonania ruchu w czasie tury skutkuje jej utratą.
Punkty przyznajemy za posty fabularne oraz wyniki polowań.

Kwestie sporne wyjaśniamy na bieżąco i są traktowane indywidualnie. Decyzja MG jest definitywna.

[Albert Fryderyk de Espada]

Na miejsce zbiórki przybył @Albert Fryderyk de Espada, który zabrał ze sobą karabin snajperski.
Joachim sprawdził jego wyposażenie.
- Wygląda na to, że Twoje wystrzały będzie słychać w całej okolicy - rzekł do niego - pamiętaj, że będziesz miał tylko kilka prób na upolowanie zwierzyny. Oby szczęście Ci sprzyjało - powiedział na końcu, chwilę przed tym zanim Albert wybrał swoje pole startowe.

- Nie po to tyle czasu szykowałem ten karabin żeby teraz z niego nie skorzystać. Poza tym jestem pewny że nie będę musiał ścigać wystraszonej zwierzyny gdyż żadna którą dojrzę daleko już się nie oddali, mogę to zagwarantować. - odparł Albert zarzucając broń przez ramię i chowając jeszcze łódki z nabojami w pasie zwrócił się w stronę łąki Ł5.

[Albert Fryderyk de Espada]

Skoro świt Albert zerwał się na równe nogi wygrzebując się z namiotu jaki rozstawił wczoraj wieczorem.
Jeszcze raz sprawdził wszystko, karabin... jest, naboje... są, plecak... nóż....
Wychodzi że wszystko jest na miejscu i można ruszać na palowanie. Wróć... Świeżo upieczony myśliwy wrócił z powrotem w głąb namiotu i po chwili szperania dobył jeszcze mały metalowy pojemniczek który czym prędzej schował d kieszonki w kurtce.

Szybki rzut oka pozwolił mu dostrzec jakiegoś małego gryzonia biegającego w wysokiej trawie na łące kawałek od namiotu. Stwierdził on jednak że nie przyszedł tu polować na jakąś przystawkę przed śniadaniem i szkoda amunicji na taką drobnicę, jego wzrok skierował się w kierunku wysokich drzew lasu L6 u podnóża gór, czół że tam znajdzie zwierzynę która będzie mogła stawić czoła jego karabinowi.

[Joachim Cargalho]

Czyżby fauna pomieszkująca łąkę, okazała się zbyt mała dla doświadczonego snajpera? Nie chciał spudłować, czy może nie miał ochoty na zabawę z przepiórkami? @Albert Fryderyk de Espada przetarł tylko szkło swojej lunety i ruszył dalej.

Zmiana pola:

W następnej turze możesz znowu podjąć akcję polowania lub kolejnego przejścia na następne pole.

[Albert Fryderyk de Espada]

Albert dość szybko dotarł na skraj lasu i po chwili zniknął między drzewami. Początkowo podążał on twardo zgodnie za wydeptaną drogą biegnącą gdzieś na północ lub północny-wschód i mimo wytężania wzroku i słuchu w jego pobliżu nawet mucha nie przeleciała. Poza tym las to nie łąka lub góry, luneta na karabinie bardziej przeszkadza niż pomaga. Przez kilaka godzin kręcił się w okolicy lasy bez większego rezultatu tracąc wszelkie chęci, na szczęście pod ręką miał lekarstwo na wszelkie dolegliwości ale i to może się w takim tempie szybko skończyć.
Dopiero po zejściu w głąb lasu jego uwagę przykuły dziwnie połamane.

Czym prędzej zwrócił się w kierunku gdzie mogło pójść zwierzę które je połamały dostrzegając w oddali skaliste szczyty S1 przebijające się między gałęziami.

[Joachim Cargalho]

Niosący się pogłos strzałów oddawanych przez innego z myśliwych nie powoduje u @Albert Fryderyk de Espada żadnego poruszenia. Znalazłszy trop naprawdę dużego okazu, ruszył dalej przed siebie i obrał nowe miejsce do obserwowania okolicy.

Zmiana pola.

Kolejna tura bez zmian. Akcja na polowanie lub zmiana pola.

[Albert Fryderyk de Espada]

Nie zwlekając ani chwili Albert podążył w kierunku jakim wskazywały mu ślady, które po chwili marszu przez las zaprowadziły go pod strome skaliste zbocza po których bez odpowiedniego sprzętu nie miał szans się wdrapać, zmuszony był więc poszukać innej drogi do dokoła zostawiając uprzednia znaleziony trop za sobą.

Po kilkudziesięciu minutach w końcu znalazł on na tyle dogodną skarpę że był wstanie wspiąć się kilka metrów wyżej ale na górze w miejscu spodziewanej półki skalnej znalazł on położoną między dwoma szczytami kotlinę niewidoczną
z dołu. Cały obszar nie wydawał się być specjalnie wyróżniający i był niemal identyczny jak las poniżej, ale w tej chwili to najlepsza droga pod górę z której myśliwy mógł skorzystać. Upewnił się jedynie że będzie on w stanie bez problemu wrócić tą samą drogą po czym gdy miał już ruszył dalej pod górę usłyszał ryk dochodzący z przeciwnej strony kotliny. Nie jest on przyrodnikiem ani żadnym zoologiem więc nie miał pojęcia co może wydawać takie odgłosy ale czym prędzej chwycił w dłonie karabin i spokojnym krokiem pomaszerował w kierunku skąd dochodził dźwięk. Szybko zlokalizował on docelowe miejsce którym okazała się być ciemna, ponura i wilgotna jaskinia wyżłobiona w skale a ślady do około wskazywały ze w pobliżu kręcą się jakieś dzikie zwierzęta. Zaczaił się więc w dogodnej pozycji z widokiem na siedlisko i czekał aż coś się obok niego poruszy żeby je upolować

[Joachim Cargalho]

@Albert Fryderyk de Espada znalazł w końcu dogodne miejsce do obserwacji okolicy. Spojrzał przez lunetę swojego karabinu, cierpliwie wyczekując zwierzyny, która wyjdzie ze swojej jamy...

[Joachim Cargalho]

Cierpliwość jest ważną cechą snajpera. Tym bardziej, gdy obrał sobie za cel jamę, w której nie był zauważalny jakikolwiek ruch. Spokojnie oddychając czekał na swoją przyszłą ofiarę. Idealnie wtopiony w otoczenie wiedział, ze prędzej, czy później jakaś zwierzyna wyjdzie mu na niechciane spotkanie.

[Joachim Cargalho]

Oczekiwanie jednak może być nudzące. @Albert Fryderyk de Espada nawet nie zauważył kiedy powieka zasłoniła jego oko, a chwilę później mrok spowijał całą okolicę. Dziś już nic nie wypatrzy..