Fryderyk Orański-Nassau - Łowca

[Fryderyk Orański-Nassau]

Słońce wyłaniające się z za gór zwiastuje nowy dzień, pełen przygód i pracy. Mimo warstwy futer, chłód poranka nieubłaganie mroził człowieka po plecach odkąd palenisko wygasło już kilka godzin temu. Najlepiej w tym momencie już podnosić się z leża. Ruch dobrze człowiekowi zrobi. Stwierdzając, że obozowisko można złożyć i później, w pierwszym odruchu udał się obserwować jamę, do której prawdopodobnie po nocnym żerowaniu powinna już wracać zwierzyna. Słońce dopiero musnęło ziemię. Całe ptactwo nie wróciło jeszcze do Kotliny, choć jakieś wróbelki cicho ćwierkają Fryderykowi nad głową.

Akcja polowania.

[Joachim Cargalho]

DZIEŃ II
(Rzuty wartości 1-2, podczas losowania zwierzyny, powodują zdarzenie losowe)

Jedna sarna to za mało, by @Fryderyk Orański-Nassau mógł czuć się spełnionym łowcą. Ponownie przyczaił się, by znaleźć kolejną ofiarę. Siedlisko może skrywać ciekawe okazy. Jeśli akurat nie wyszły ze swojego domu, w poszukiwaniu pożywienia.

[Joachim Cargalho]

76 - brak zwierząt.

Zakradł się nawet nieco bliżej, by być pewnym, że niczego nie przeoczył. W jaskini dudniał jedynie wiatr, który wdzierał się z zewnątrz o odbijał o surowe skały. W środku nie było jeszcze żadnego zwierzęcia.

Nie oddałeś strzału, więc nic się nie dzieje.
W kolejnej turze możesz podjąć ponownie próbę polowania lub zmienić miejsce.

[Fryderyk Orański-Nassau]

Ku zaskoczeniu łowczego okazało się, że zwierzyna musiała spać gdzieś poza jaskinią, być może szukać pożywienia bardzo daleko. Wierząc śladom i zapachom futra czy odchodów, Fryderyk postanowił dalej czekać w pobliżu, będąc przekonanym że takie miejsce jak to nie może być opuszczone permanentnie. Pozostało mu schować się, usiąść na futrze i poskrobać co nieco w notatniku w oczekiwaniu co przyniesie czas.

Ponowne polowanie.

[Joachim Cargalho]

@Fryderyk Orański-Nassau nie poddawał się tak łatwo i niestrudzenie wyczekiwał zwierzyny, która - jak uważał - powinna się pojawić właśnie w tym miejscu. W łowiectwie, cierpliwość na pewno jest ważną cechą, czy jednak w tym miejscu nie traci po prostu czasu?

[Joachim Cargalho]

56 - zwierzę legendarne


Zerkał w kierunku jamy, w której nadal nic się nie działo. Żadnego ruchu, żadnego zwierzęcia. Nagle, tuż za swoimi plecami usłyszał łamiące się gałęzie, a tam - dostojnym krokiem - las przemierzał okazały jeleń. Zwierzę, które w kulturze Edli ma znaczące miejsce. Dość powiedzieć, ze sam Oberhaupt, w swoim herbie ma dwa jelenie.

Król edelweisskich lasów doglądał swojego terenu. Trzymał pieczę nad życiem tego ekosystemu, choć jego byt właśnie zawisł na włosku...

[Joachim Cargalho]

Siła wyższa, czy zaskoczenie? Co spowodowało zbieg okoliczności, iż jeleń w ostatniej chwili ujrzał czającego się na niego @Fryderyk Orański-Nassau i wbił swoje racice głęboko w podłożę, by czym prędzej ratować się. Łowca próbował jeszcze namierzyć go, przesuwał celownik wzdłuż ścieżki biegu zwierzęcia i w końcu zwolnił pocisk, a ten... utkwił w jednym z wielu pni. Strzał okazał się niecelny, a król edelweisskich lasów uszedł z życiem.

Strzał był niecelny, więc nie musisz zmieniać pola.
W następnej turze możesz przystąpić do ponownego polowania lub, jeśli zechcesz, udać się w innym kierunku.

[Fryderyk Orański-Nassau]

Myśliwy na chwilę zamarł w podziwie, patrząc na majestat uciekającego zwierzęcia. Potężne poroże, lśniąca sierść, oczy które przez krótką chwilę mogły przeszyć duszę... To bez wątpienia nie byle zwierzę. Jednak po chwili konsternacji doszło do Fryderyka:
Czy powinienem polować na takie zwierzę? To może być postać z legend... Nie, nie. To że coś takiego jawi mi się akurat w święto łowów nie może być przypadkiem. Być może natura nie chce śmierci swego dziecka, ale z pewnością chwała tego święta zasługuje na więcej, niż sarny i świstaki.
Nie tracąc więcej czasu na dywagacje, podążył śladami zwierzęcia i wyciągnął kolejną strzałę, nie chcąc by wysiłek tego dnia poszedł na marne. Cały dzień czekał na tą jedną szanse. Czy zasługuje na drugą? Łów się jeszcze nie skończył...Czy przeznaczenie objawi mu się raz jeszcze?

Poluję znowu.

[Joachim Cargalho]

@Fryderyk Orański-Nassau nie dawał za wygraną i postanowił tropić jelenia, który był na wyciągnięcie ręki. Po kilku krokach usłyszał głośny huk broni, która wystrzeliła gdzieś w oddali. Nie mógł wiedzieć, iż to jego przeciwnik w zawodach cieszy się teraz zdobyczą. Sam, niewzruszony szukał swojej ofiary, podejmując bardzo duże ryzyko, ze jednak jej nie znajdzie...

[Joachim Cargalho]

Zgubił trop jelenia, który widocznie tym razem nie był mu pisany. Jednak chodząc pomiędzy zaroślami zauważył wiewiórkę, która jeszcze nieco ospała, zdziwiona była ciągłą obecnością śniegu. @Fryderyk Orański-Nassau mógłby pomyśleć, że lepszy rydz, niż nic. Postanowił więc zapolować choćby i na nią, by przekonać się, iż poprzednie pudło było tylko wypadkiem przy pracy.