Fryderyk Orański-Nassau - Łowca

[Joachim Cargalho]

Nie był to najlepszy strzał, jaki można było sobie wyobrazić, natomiast okazał się on skuteczny! Świstak tym razem przegrał pojedynek, a na kolejną rundę nie przyjdzie już mu się stawić. Spokojnie mógł wylądować obok wiewiórki, która podzieliła jego los już wcześniej.

Polowanie udane, więc czeka nas zmiana pola.
W kolejnej turze możesz wskazać wyłącznie kierunek, w którym się udasz.

Podsumowanie dnia (fabuła + polowanie):
7 Tura - 3 pkt
8 Tura - 3 pkt
9 Tura - 4 pkt
Dzień III: 10 pkt

[Fryderyk Orański-Nassau]

Przyciągnął rękę do piersi z głośnym "Jest!"
Podbiegł do świstaka z dziecięcą radości.
"W końcu los sobie ze mnie przestał kpić, choć na chwilę! Teraz passa się odwróci!"
Małe już nie-żyjątko raczej nie podzielało tego entuzjazmu, ale pewne jest jedno - to trofeum zajmie honorowe miejsce w pałacu namiestnikowskim. Był to w końcu pozytywny akcent na koniec dnia, nim słońce zaczęło chować się za horyzontem. Standardowo powstało więc obozowisko postawione w kącie między skałami, coby nie owiewały zewsząd wiatry. Mięso ze świstaka wystarczy na niewielki gulasz, zaś wieczorowa pora, kiedy widoczność jest jakaś nikła nada się na oprawienie nieco zwierzaka.

Najbardziej niefortunną częścią tego regionu było, że na szczycie ciężko o opał do ogniska. Wymagało to nie lada wysiłku, żeby wygenerować trochę ciepła. Najedzony i strudzony, obcy zasłużył na chwilę zasłużonego odpoczynku.

Rano, skoro nastał brzask, czas było wszystko zebrać. Rozgarnął więc popiół z paleniska i ruszył w dalszą drogę. W kierunku zagajnika, który wypatrzył wcześniej. Zastanawiał się czy ktoś nie zdążył już zjawić się tam wcześniej. Mimo wszystko, jedeń dzień był już w plecy na podróży.
Ahoj przygodo!

Czas na Ż1!

[Joachim Cargalho]

DZIEŃ IV
(Rzuty wartości 1-6, podczas losowania zwierzyny, powodują zdarzenie losowe)

Urządził sobie obozowisko, które pozwoliło mu bezpiecznie przetrwać noc na surowych skalnych ścianach. Noc była spokojna, bowiem po zmroku ucichały wystrzały broni palnej, a zwierzyna na spokojnie mogła ruszyć na swoje łowy.
Rano powstał wraz ze słońcem, by ruszyć do łowieckiej ziemi obiecanej, w której już niejeden się obłowił.

Zmiana pola:

W następnej turze możesz zarządzić polowanie lub kontynuować wędrówkę.

[Fryderyk Orański-Nassau]

Ahh... widok zagajnika w dolinie, nad którym w dalece lata ptactwo, a liście odradzają się szybciej, niż w reszcie krainy doprawdy przypomina jaką porę roku zaraz mamy. Wiosna nadchodzi.
Czy teraz uda mi się odbić? - Myślał.

Poluję.

[Joachim Cargalho]

W końcu dotarł do legendarnego miejsca, pełnego dzikich zwierząt. @Fryderyk Orański-Nassau z pewnością mógł już grzać swój łuk do polowania, które miało rychło nadejść. Schodził ze skalnego nasypu i nasłuchiwał odgłosów przyrody. Zdawać by się mogło, ze jest ciszej niż zawsze. Nie mógł wiedzieć, że jego oponent w zawodach przetrzebił trochę już to miejsce. Niewiedza ta przynajmniej nie powodowała obniżenia morale, a dzięki temu mógł przypuszczać, że uda się tutaj znaleźć naprawdę coś dużego.

[Joachim Cargalho]

13 - zwierzę małe

Oczekiwania nijak mają się do rzeczywistości. Na jego drodze stanął mały lis, który nie wyraził żadnych oznak niepokoju, gdy zobaczył łowcę.

Nie tego się spodziewał po tym miejscu. W grupie łowców jawiło się one jako ziemia obiecana. Tym razem jednak, zmierzyć musi się wyłącznie z tym nieustraszonym rudzielcem. Mógł tylko wzdychnąć - czy to z rozczarowania wynikiem poszukiwać, czy też może z żalu nad losem lisa. Bez większego wysiłku uwolnił strzałę swojej broni...

[Joachim Cargalho]

... a ta minęła swój cel. @Fryderyk Orański-Nassau znowu chybił, a może jednak darował mu życie? Żerowisko, w którym się znalazł na pewno skrywa przed sobą dużo więcej tajemnic. Istnienie lisa zyskało dodatkowy czas, a Łowca kolejną szansę na spełnienie swoich oczekiwań.

Polowanie nieudane, więc nie musisz zmieniać miejsca.
W kolejnej turze możesz ponownie zapolować lub udać się w innym kierunku.

[Fryderyk Orański-Nassau]

Ponuro opuścił łuk. Ehh... wracam do formy.
Jeszcze zostało trochę dnia. Nie będę dawał za wygraną!
Idąc za ciosem ruszył w poszukiwaniu kolejnego zwierzęcia.

[Joachim Cargalho]

Upór jaki wykazywał @Fryderyk Orański-Nassau był warty obserwowania. Mimo wielu nieudanych prób, on ciągle gnał za zwierzyną, która - choć miał ją na wyciągniecie ręki - ciągle mu umykała. Mimo wielu powodów do wycofania, on się nie zrażał. Czy los w końcu zwróci mu za to z nawiązką?

[Joachim Cargalho]

71 - zwierzę średnie

Nie był to tym razem lis, a borsuk! Czy był większy? Ciężko określić, na pewno jednak powrót z borsukiem stałby się obiektem rozmów na targach - nie tylko w kontekście wyjątkowości łupu, ale przede wszystkich w kwestii ceny za jego futro!




Strzał nie tylko powinien być celny, ale przede wszystkim precyzyjny, bo bez tego futro okaże się jedynie dodatkiem do, wątpliwej jakości, mięsa.