Albert Fryderyk de Espada - Strzelec Wyborowy

[Albert Fryderyk de Espada]

Wiewiórka? Co to niby jest, taki mały, niepozorny gryzoń niewart nawet krzty uwagi myśliwego który już zdobył rozgłos w Kotlinie. Jakże tak mierny wynik będzie wyglądać na karcie osiągnięć. Taka mała ruda myszka nie zaspokoi choćby jednej setnej wciąż rosnących ambicji których myśliwy nabawił się po położeniu trupem największego ssaka żyjącego w Kotlinie. Nie pozostaje chyba nić innego jak zacisnąć zęby i wyczekiwać zwierzyny naprawdę godnej uwagi już i tak wybujałych ambicji Myśliwego.

Teraz co z takim futrzakiem począć... toż to jest tak małe że nawet na rękawiczkę braknie. Pewnie stanie kiedyś wypaczane na jakiejś półce w starym domu jako zbieracz kurzu.

7d0m2y.jpg (48.31 KiB) Przejrzano 866 razy

[Joachim Cargalho]

Kontrast wiewiórki i łosia, które upolował @Albert Fryderyk de Espada robił wrażenie, ale jednocześnie tworzył niemałe rozczarowanie, gdyż każda kolejna zdobycz może wydawać się teraz zbyt mała. O ile wcześniej, Strzelec Wyborowy rozkoszował się górskim krajobrazem, teraz wyraźnie trapiła go irytacja z nieudanego polowania. Ciągle jednak czekał na swoją kolejną, poważną szansę.


Oczekiwanie:

W następnej turze (16.00-20.00) możesz już polować.

[Albert Fryderyk de Espada]

Po całym dniu rozmyślania Albert wpadł na kolejny genialny jego zdaniem pomysł. Zwierzęta musiały się zrobić czujniejsze i bardziej ostrożne ale wciąż muszą przychodzić na żerowisko gdyż w pobliżu nie ma innego podobnemu temu miejsca.
Wieczór zbliżał się wielkimi krokami a gęsta mgła wsiała zaraz nad jeziorkiem przysłaniając otaczające je szczyty, gdy Albert postanowił poświęcić dziś nieco więcej czasu na znalezienie dogodnego miejsca do polowania.
Jego zdaniem obejście jeziora do około i ulokowanie się po przeciwnej stronie da mu szersze pole do popisu ale kosztem czasu jaki jest wymagany by dotrzeć na miejsce gdzie dotarcie na upatrzoną pozycję zajęło mu prawie pół dnia. Oby tylko ta wycieczka się opłaciła.

[Joachim Cargalho]

To był długi dzień, który nie zwiastował przełomu. @Albert Fryderyk de Espada długo oczekiwał chwili, gdy w końcu jakieś zwierzę pojawi się z powrotem w okolicy. Szukał różnych sposobów, by zwiększyć swoje szanse. Wszedł więc na skały, które dawały mu pogląd na całą okolicę. Stamtąd mógł przyglądać się nawet nieudanej próbie polowania przeprowadzonej przez jednego z Łowców. Dość jednak patrzenia na innych... pora odnaleźć swój cel...

[Joachim Cargalho]

Ni stąd, ni zowąd usłyszał lekkie chrumkanie. Zmiana miejsca okazała się być pułapką, którą sam na siebie nastawił. Stado dzików właśnie znajdowało się za jego plecami i wyczuwająć ogromne zagrożenie, gotowe było do zaatakowania.




Dwa z osobników wydawały się przewodzić grupie i być najbardziej agresywnymi. Nie było innych możliwości. Trzeba było je unieszkodliwić lub zbierać się do ucieczki. Bliska odległość zdecydowanie nie dawała możliwości precyzyjnego wycelowania we wściekłą zwierzynę. Szanse na skuteczność strzela wyraźnie zmalały. Co więc teraz zrobi?


A. Podejmuje walkę. Musi unieszkodliwić oba dziki. Pierwszy strzał to 60% skuteczności, drugi 50% skuteczności.
- w przypadku obu celnych strzałów, zyskuje 5 punktów
- w przypadku pierwszego celnego, zyskuje 2 punkty i traci jedną turę
- w przypadku pierwszego niecelnego, przechodzi na pole G1 i traci jedną turę

B. Decyduje się wycofać. Przechodzi na pole G1 i może kontynuować polowanie w następnej turze.

Zdarzenie losowe, więc musimy podjąć się interakcji.
Po wyborze, kolejna tura według terminarza - również te pominięte.

[Albert Fryderyk de Espada]

Albert wierzy w swoje umiejętności i celność swojego karabinu.
A. Podejmuje walkę.

[Joachim Cargalho]

Strzelec wyborowy na pewno nie byłby sobą, gdyby tak łatwo chciał uniknąć walki. Gdy zobaczył rozjuszone dziki, czym prędzej zerwał się na równe nogi i niewiele myśląc ładował pierwszy nabój do karabinu. Dzikie świnie wbijały racice w glebę, szykując się do szarży, a @Albert Fryderyk de Espada nie mając sposobności do dokładnego przymierzenia, odpalił...

[Joachim Cargalho]

Świnia padła, część się rozpierzchła, ale jeszcze jedna została na placu boju. Nieco drżącą ręką, ładował kolejny nabój. Drżenie pewnie spowodowane było pośpiechem, nie zaś jakimkolwiek stresem. Nawet nie zerkając przez celownik, podniósł lufę kierując ją na wprost szalejącej zwierzyny i oddał kolejny strzał.

[Joachim Cargalho]

Drugi dzik również padł, a wataha stałą się uboższa o swoich przewodników. @Albert Fryderyk de Espada wzbogacił się za to o dwa trofea, które raczej nie były w planie. W euforii zapomniał nawet, że huk jego strzelby spowodował popłoch w całej okolicy. Rozsiadł się z powrotem, jak gdyby nic takiego się nie stało.

Dobry wybór! Zdarzenie nie przewidywało utraty tury po udanym polowaniu, więc jutro możesz znowu spróbować swoich sił. Możesz również zmienić swoją lokalizację.

Podsumowanie dnia:
10 tura - 0 pkt
11 tura - 3 pkt
12 tura - 8 pkt
Dzień IV - 11 pkt

[Albert Fryderyk de Espada]

Przeklęte dzikie świnie, strzelec ma mieć dobry wzrok a nie słuch, mimo że dziki robią spory harmider Albert usłyszał je w ostatnim momencie żeby wypalić dwa strzały w iście ekspresowym tempie a oba dziki leżały po chwili na ziemi. Może nie jest to łoś ale ich rozmiar z pewnością ponownie pobudziły ambicję myśliwego który uzbrojony w nowe pokłady euforii kontynuuję polowanie podążając śladem zbiegłem zwierzyny.

maxresdefault.jpg (232.64 KiB) Przejrzano 806 razy