Alfred Fabian - Tropiciel

[Joachim Cargalho]

W tym miejscu roiło się od myśliwych. Czy było tu też wystarczająco dużo zwierzyny, by starczyło dla nich wszystkich? Tropiciel na pewno zauważał co chwilę nowe ślady, które miał zaprowadzić go w miejsce schronienia jego przyszłej ofiary.

[Joachim Cargalho]

Gdzie się podział ten niedźwiadek? Mógł się zastanawiać, gdyż był pewien, ze właśnie tutaj powinien stacjonować. Zgubił jednak go w najważniejszym momencie. Mocno hulający wiatr zasypywał świeżo wydeptane ślady, a i te krzyżowały się z innymi, które w tym miejscu były obecne. Musiał się raz jeszcze rozejrzeć i odnaleźć trop na nowo.

Nie znalazłeś żadnego zwierzęcia.
Tym samym możesz ponowić akcję polowania.

[Alfred Fabian]

- Cholerny niedźwiadek - Alfred podrapał się po podbródku, przeklął po strokroć los i naciągnął kuszę ostatni raz. - Coś tu musi być, niech mi się lepiej poszczęści - ruszył ostatni raz na polowanie, zanim w końcu polegnie pod presją czasu.

[Joachim Cargalho]

Huk jaki rozległ się po okolicy, spowodował poruszenie w lesie i zwrócił uwagę pozostałych myśliwych. Strzelec wyborowy kończył swój udział w zawodach, podobnie jak jeden z łowców. Tropiciel cały czas miał nadzieję na zabawę w polowanie.

[Joachim Cargalho]

Wszedł do jaskinie, dokąd prowadziły ślady. W środku panował półmrok, który znacznie ograniczał widoczność. Błądził więc nieco po omacku, od czasu do czasu badając dłońmi swoje położenie względem skał. Nagle trącił coś miękkiego...



Nastało wielkie poruszenie, a wokół niego zgromadziła się chmara nietoperzy (zwierzęta małe), które wystraszone zaczęły chaotycznie latać nad jego głową. Przeszłą mu nawet przez myśl decyzja, by na nie zapolować. Nie było szansy na to jednak by użyć kuszy. Wyciągnął swój nóż i szybko analizował sytuację w której się znalazł:

A. Próbuję upolować kilka sztuk. 80% powodzenia - grasz tak długo, póki nie przegrasz (max 6 szt.). Po polowaniu musisz odpocząć turę.

B. Spieprzasz póki możesz. Po wszystkim, w kolejnym ruchu, możesz ponowić polowanie.

Sytuacja losowa, więc czekam na interakcję.

[Alfred Fabian]

Koniec, jak nie mogę upolować niedźwiedzia, to upoluję nietoperza. I to, i to się na NIE zaczyna. Zresztą, nikt z taką zdobyczą nie przybędzie. Będzie wyjątkowa.

[Joachim Cargalho]

Machał nożem nad swoją głową, próbując strąć choć kilka nietoperze z całej chmary. Powoli wycofywał się z jaskini.

[Joachim Cargalho]

Nie były to wściekła ataki z ich strony, a chaotyczny lot, który - chcąc, nie chcąc - kończył się na nim, gdy zdolności echolokacji w takiej panice niewiele im pomagały podczas przemieszczania się. Co chwilę czuł upór na ostrzu, wiedząc, że przeszywa któregoś z nich. Ile jednak uda mu się zabić?

[Joachim Cargalho]

Było ich mnóstwo, a on czul coraz większy dyskomfort w tej sytuacji. Mógł się odwrócić i biec przed siebie, jednak postanowił stawić im czoła. Liczył może, że w końcu się uspokoją, ze wyczują zagrożenie i same ulecą z groty. One ciągle zahaczały o niego, powodując podrażnienia skóry i bruzdy w ubraniu.

[Joachim Cargalho]

Miał już trzy ubite sztuki, a one ciągle latały. Że też musiał wchodzić do tej groty!
Przeklinał pewnie pod nosem swoją decyzję, jednak nie była to najlepsza chwila na wewnętrzne dywagacje na temat podjętych decyzji.