Konar płonie - rozmowy przy ognisku

[Anastasia Windsachen]

Na polanę dotarła też i Anastasia, kierują swoje kroki ku beczkom piwa, przy których stała już duża gromadka zarówno młodych, i starych, którzy popijali, co chwila goryczkowy napój. Podała jednemu z rozdających kufle kilka złotych monet i po chwili w rękach trzymała pszeniczne piwo. Pociągnęła łyk zostawiając nad wargami "wąsy", które zlizała i zaczęła się kręcić po polanie. Był już wieczór, a marzec i kotliny do miejsc ciepłych nie należą, więc najbliżej była źródeł ciepła. Pomimo wielkiego ogniska u samego środku, ludzie rozstawili kilka mniejszych dookoła by rozładować tłok w centrum. Tak więc właśnie krążyła od tego do tamtego, przysłuchując się rozmowom toczonym przy ogniu. Od jednego z mieszkańców Kotliny dostała fajkę bo widząc ją stojącą z papierosem powiedział, że aż się w nim coś zagotowało, że woli palić jakieś zwijane świństwa z fabryki niż tak z fajki, jak dziady przed wiekami i oni teraz. Musiała przyznać, że było to "ciekawe" przeżycie, ale raczej nie dla niej. Gdy tak krążyła kufel zdążył już pokazać swoje dno, więc powędrowała ku innemu stoisku z beczkami gdzie oprócz kolejnej porcji piwa dostała pajdę chleba ze smalcem. Nie byle jakim bo z pięknie zesmażonymi kawałkami mięsa. Jak mówił rozlewający:
- Dla Pani, co by Pani za szybko nam tu nie odpadła.
Oczywiście podziękowała, ale w myślach sobie pomyślała, że dosyć nie docenił jej możliwości. Ale pajda i sam smalczyk były dobre.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Impreza na polanie trwała w najlepsze. Mnóstwo ludzi, głośna muzyka i dobre jedzenie. Niczym jak rok temu. Oczywiście nie mogło zabraknąć i jej. Siedziała właśnie przy ognisku. Odpoczywała po wcześniejszych tańcach. Szczególnie z młodzieńcami, którzy poprzednim razem ochoczo porywali ją do tańców. Ale teraz skupiała się głównie na rozmowach z ludźmi, dawno jej tutaj nie było więc było trochę tematów do obgadania. Przy okazji jeszcze wrzuciła coś na ząb. Tradycyjnie atmosfera była radosna i pełna śmiechów.

[Sophie]

Sophie chadzała między ludźmi. Rozmawiała z nimi na wiele tematów. Wszyscy degustowali Edelweisskie trunki. W końcu Sophie podeszła do stoiska z alkoholami. Nie skorzystała jednak z oferty przypominając sobie, że dama o jej klasie nie powinna być widywania publicznie w stanie upojenia. Nalała więc sobie sok z oferty dla niepełnoletnich bywalców Polany.

Ze szklanką w ręku udała się w stronę niewielkiej grupy młodych kobiet i mężczyzn. Z zaciekawieniem wysłuchiwała ich historii, które jej opowiadali.

Tuż obok młodych Szarotek rosły polne kwiaty. Sophie postanowiła zerwać je i zrobić z nich kwiatowy wianek. Widząc małą dziewczynkę wręczyła go jej i poszła dalej.

W końcu na jej drodze napotkała swojego męża - @Krzysztof Windsor.
-Hej skarbie! - ucieszyła się na jego widok i przywitała go pocałunkiem.
-Kto pilnuje domu? - zapytała się lekko śmiejąc

[Heinz-Werner Grüner]

I tak nastał piątek... a to dzień szczególny dla każdego Edla! Każdy świętuje rozpoczęcie weekendu inaczej!

[Krzysztof Windsor]

Sophie chadzała między ludźmi. Rozmawiała z nimi na wiele tematów. Wszyscy degustowali Edelweisskie trunki. W końcu Sophie podeszła do stoiska z alkoholami. Nie skorzystała jednak z oferty przypominając sobie, że dama o jej klasie nie powinna być widywania publicznie w stanie upojenia. Nalała więc sobie sok z oferty dla niepełnoletnich bywalców Polany.

Ze szklanką w ręku udała się w stronę niewielkiej grupy młodych kobiet i mężczyzn. Z zaciekawieniem wysłuchiwała ich historii, które jej opowiadali.

Tuż obok młodych Szarotek rosły polne kwiaty. Sophie postanowiła zerwać je i zrobić z nich kwiatowy wianek. Widząc małą dziewczynkę wręczyła go jej i poszła dalej.

W końcu na jej drodze napotkała swojego męża - @Krzysztof Windsor.
-Hej skarbie! - ucieszyła się na jego widok i przywitała go pocałunkiem.
-Kto pilnuje domu? - zapytała się lekko śmiejąc

- Hej kochanie! - powiedział i pocałował żonę.
- No w domu został Wilhelm, choć mówił, że będzie chciał tutaj wpaść na chwilkę, ale na pewno wszystko zamknie. Odpowiedział z uśmiechem.
Cudownie tutaj!

[Otto von Teller]

Czy to możliwe, by w końcu odebrał swój medal sprzed roku?

Jaki medal?

[Anastasia Windsachen]

Anastasia przyjechała na polanę kilka godzin wcześniej niż miał odbyć się koncert organizowany przez @Krzysztof Windsor. Ludzi było mniej niż wieczorem, ale to normalne, gdy jest sobota. Wszyscy po wczorajszych balach pewnie jeszcze dochodzili do siebie, a jeszcze gospodarka do obrobienia, domy do posprzątania. Przystanęła przy pustych już niestety beczkach z piwem i odpaliła zapalniczkę, którą wyjęła z płaszczu. Z drugiej kieszeni wyciągnęła paczuszkę najnowszych papierosów, które wyszły spod szyldu jej firmy i zapaliła początek. Zaciągnęła się i obejrzała po okolicy. Scena, na której mieli zebrać się grajkowie (oczywiście wiedziała, że mają jakąś szczytniejszą nazwę, ale nie miała teraz głowy do pamiętania tego wyrazu) była już prawie gotowa. @Krzysztof Windsor plątał się wokół nich, co szybko zauważyła bo trudno było przeoczyć te szybkie ruchy, pośpieszające pokrzykiwania i sprawdzanie czy wszystko jest gotowe. Pokiwała z uśmiechem głową i zaciągnęła się ponownie zanim do niego podeszła.

[Anastasia Windsachen]

Witaj mamo, jak widzisz ostatnie szlify przed koncertem. Powiedział do @Anastasia Windsachen Windsor. Przy okazji cały czas coś przekładał i dawał instrukcje. Cieszę się, że jesteś.

[Anastasia Windsachen]

- Nie mogłabym ominąć takiego wydarzenia, jak już jestem w kraju. - powiedziała uśmiechając się do syna i kierując razem z nim w stronę sceny, przed którą stały już rozłożone krzesła oraz ławki. Co chwila ktoś podchodził i pytał @Krzysztof Windsor o to, jak coś ustawić, kto gdzie ma usiąść, czy coś już jest. Anastasia oddaliła się w trakcie jednej rozmów z kolejnym z robotników i usiadła na skraju jednej z ławek czekając na rozpoczęcie się koncertu.

[Otto von Teller]

Czy to możliwe, by w końcu odebrał swój medal sprzed roku?

Jaki medal?

Order Obrońców Kotliny, który widnieje także w profilu Waszej Porcelanowatości. Należało się za udzieloną zgodę na osiedlenie się Edelweiss właśnie tutaj.