Przyjmowanie interesantów

[Heinz-Werner Grüner]

- agent specjalny do zadań obyczajowych? - roześmiał się w głos.
- dobrze wiesz, że zawsze możesz na mnie liczyć, Herr Gruner. Czy masz może jakieś specjalne oczekiwania wobec mojej osoby?

Tak mamy- Wysyłamy na front w pierwszej możliwej okazji - Grüner zaśmiał się wiedząc, że i Cargalho taki żart rozbawi.
-Poważnie już, Herr Joachimie, tak mamy plany, wobec Was, wobec Pana i pozostałych doradców...

[Joachim Cargalho]

- Sformulowanie mamy wskazuje, że nie siedzisz w tym planie sam, Herr Gruner - starał się go wypunktować.
- czy o tych planach nie można pisać otwarcie? Czy potrzebuję kluczy do pokoju o tajemniczej nazwie "to do"?

[Heinz-Werner Grüner]

- Sformulowanie mamy wskazuje, że nie siedzisz w tym planie sam, Herr Gruner - starał się go wypunktować.
- czy o tych planach nie można pisać otwarcie? Czy potrzebuję kluczy do pokoju o tajemniczej nazwie "to do"?

A to Szanowny o tym pisał mi drogą pocztową!
Dostęp do "to do" mam tylko ja. Hasło jest tak zaszyfrowane, że nawet nie macie co zgadywać! Natomiast faktem jest, że tam jest wszystko to, co planowałem zrobić i nadal oczywiście planuje, z założeniem, że trzeba to zedytować, bo pewnie z 1,5miesiąca tego nie robiłem.
Formy "mamy" użyłem błędnie. Czasem się zapominam. Majestat mi odbija w głowie.

[Femme Mystere]

Nagle okno pokoju otworzyło się, a przez nie do środka weszła kobieta. Była do oczywiście Femme Mystere.
- Nikt mnie nie widział. - zapewniła, choć przecież kobieta wchodząca oknem mogła wzbudzić pewne podejrzenia, ale skoro ochrona jej nie zatrzymała... - Miałam się stawić, Herr @Heinz-Werner Grüner. Witam, Herr @Joachim Cargalho - powiedziała, robiąc małe skinięcie głową w kierunku Heinza, a Joachimowi podając rękę do pocałunku.

[Heinz-Werner Grüner]

Nagle okno pokoju otworzyło się, a przez nie do środka weszła kobieta. Była do oczywiście Femme Mystere.
- Nikt mnie nie widział. - zapewniła, choć przecież kobieta wchodząca oknem mogła wzbudzić pewne podejrzenia, ale skoro ochrona jej nie zatrzymała... - Miałam się stawić, Herr @Heinz-Werner Grüner. Witam, Herr @Joachim Cargalho - powiedziała, robiąc małe skinięcie głową w kierunku Heinza, a Joachimowi podając rękę do pocałunku.

Jaka ochrona pomyślał oberhaupt... To przecież ona nią jest. Otrząsnął się i słuchał dalej...A tak mieliśmy się spotkać...ale zaraz czy nas czasem teraz nie ma na Polanie Wolności?

Sprawa może poczekać do jutra.

[Heinz-Werner Grüner]

Oberhaupt dziś po raz pierwszy oficjalnie wezwał obu faktotum do siebie, do Der Sitz. Sprawa była niecierpiąca zwłoki. Chodziło o strategiczne sprawy wagi państwowej...
Czekał już na nich i choć poprosił o spotkanie na 19:00 to i tak już się niecierpliwił. A było raptem jedną minjutę po szóstej...

@Femme Mystere @Joachim Cargalho

[Heinz-Werner Grüner]

Siedział Heinz-Werner Grüner sam, skoro inni nie przybyli na wezwanie. Nawet Hagyma Zoltan już poszedł do swojego miejsca noclegowego, całkiem z resztą niedaleko miał - raptem 3 minuty spacerkiem.
Analizował położenie swojej przyszłej inwestycji, cyrklem nakreślał na mapie, później wymiarował to i zapisywał w notesie. Ekierką i innymi przyborami geometrycznymi wspomagał się by osiągnąć lepszy obraz tego co chciał widzieć.
Rzadko palił, ale tym razem sobie nie odmówił. Wyciągnął z szafy, tej znad kredensu paczkę otwartych papierosów. I choć opakowanie było strasznie zmętlone, pozostałości druku wskazywały, że wyciągnął jednego Nowobrzeskiego z filtrem. Poszukał zapałek na biurku, wszak niedawno ich używał do zapalenia lampy naftowej.
Strzęk ryśniętej warstwy siarki i niewielka główka na drewnianym paliku zapłonęła. Mężyczyzna przystawił do ust leżącego papierosa, następnie płonącą "pochodnie". Zaciągnął się, po czym mały kłębek dymy wydobył się z jego ust... Zakasłał delikatnie, chciał się pohamować, ale gryzący dym wydobył z niego głośne kaszlnięcie. Raz, drugi, trzeci...W końcu się otrząsnął, zaciągnąłdrugi raz. Tym razem już bez dodatkowych atrakcji.
Stanął przy oknie, gdzie miał przepiękny widok na delikatnie oświetloną lampionami ulicznymi, rzekę i most na niej... Przy blasku księżyca wyglądało to majestatycznie. Brukowane "kocie łby" wiły się przy tym świetle niczym żywe organizmy. Nurt rzeki wprowadzał dodatkową magię, raz będąc ciemnoniebieską cieczą, raz czarnym jej odmętem. Czasem uderzająca fala o inną falę, lekko się spieniła tworząc szarawy kontrast... Grüner w coraz większych kłebach dymu wygladał niczym zjawa w oknie. Gdyby ktoś widział go akurat w drewnianej ramie, za szkłem, to najadłby się niemałego strachu. Biel koszuli, odcięty tylko ciemnobrazowymi szelkami, wyglądał na "postaci z DerSitz" niczym prześcieradło zarzucone na postać ducha rodem z dziecięcego występu artystycznego. Smykła twarz mężczyzny była delikatne zamglona. Gdyby nie ten płonący żar w ustach...
Ach nie jeden z uciekałby ze Stadtplatz w podskokach...
Tymczasem gdzieś w oddali, na drugim brzegu zauważył przykurczoną, skradającą się postać. Zmierzała w kierunku Alte Brücke...

[Joachim Cargalho]

Cargalho pospiesznie wszedł do biura Oberhaupta. Za podążała również @Femme Mystere . Zgubił ją na chwilę z pola widzenia. Nie był pewien, czy przypadkiem znowu nie zaskoczy swoim "wejściem smoka".
- Herr Gruner, sprawa jest - zaczął jeszcze w progu.
- Bo chyba wykryliśmy intrygę i będzie trzeba to przebadać - trochę bełkotał i nerwowo wyglądał za Frau Augentrost, licząc, że pomoże mu ona wytłumaczyć o co chodzi.

[Heinz-Werner Grüner]

Grüner odruchowo spojrzal na zegarek, po czym pośpiesnie rzucił:
-No co tam wam na sercu leży? Pali się coś? - zapytał lekko ironicznie w duchu prosząc by sprawa nie była nadto absorbująca. Oberhaupt coś ostatnio chyba nie domagał. Niby był, ale spore nakłady energii pochłaniał w wielu miejscach i jak przychodziło o konkretne działanie to sam siebie zaskakiwał, że nie daje rady.

[Femme Mystere]

-Tu jestem