Wohnung nr 17 (mieszkanie Romana Schädela)

[Roman Schädel]

Mieszkanie nr 17 Romana Schädela

W małej kamienicy blisko centrum w mieszkaniu nr 17 mieszka Roman Schädel. Mieszkanie jest małe i skromne, godne przyszłego samotnego żołnierza. Żołnierz do koszarów może dojeżdżać tramwajem.

[Heinz-Werner Grüner]

Witamy ponownie! To dla nas zaszczyt! Proszę sprawdzić pod łóżkiem, tam zapewne schował się misio. Co do podjęcia prób powstania kościoła to zobaczymy jak się sprawa rozwinie.

W życiu nie spodziewałem się dzisiaj Pańskiego powrotu, a jużna pewno nie z koloratką pod szyją! No, ale oczywiście cieszę się bardzo!

Proponuje wypić na spokojnie herbatkę z sąsiadami, wypytać co u nich słychać i zakasać rekawy do roboty!

[Roman Schriftsteller]

Historia ta zaczęła się dawno temu, gdy @Roman Schädel dopiero uczył się życia w Edelweiss. Jego pojawienie się wzbudziło niezwykłe zainteresowanie - nie tylko prawych obywateli Kotliny ale również rodzimych rzezimieszków, którzy w zagubionym przybyszu szukali łatwej ofiary. On sam z kolei nie mógł być niczego świadomy...

Urządził swoje mieszkanie nieco modernistycznie, a centrum salonu zajmował Franz - pluszowy miś, który wzbudził zainteresowanie wielu. Damy piszczały na jego widok, Panowie choć przechodzili obojętnie, zerkali ukradkiem na pluszowy pyszczek jegomościa.

Wraz z remontem, który został przeprowadzony w mieszkaniu, Franz utracił swoje miejsce w centrum i został wrzucony do szafy. Jakiś czas później, zniknął na zawsze...
2 listopada 1922 r. nastąpiło włamanie do mieszkania Romana Schadela, podczas którego nie zniknęło nic oprócz Franza. Zrozpaczony właściciel rozpoczął poszukiwania na własną rękę, gdyż jako wojskowy zwiadowca znał się na tej robocie. Sprawa jednak stawała się coraz bardziej zagadkowa, aż w końcu zaczęła dochodzić do innych śledczych, którzy odnajdując misia, chcieli zapewnić sobie sławę po wsze czasy.

* * *

- Jestem gotowy pomóc - powiedział niespodziewany przybysz, który otworzył drzwi mieszkania chwilę po dwukrotnym zapukaniu.
Płaszcz ociekał mu wodą, która wsiąknęła podczas spaceru po mieście. To był parszywy, deszczowy dzień - niepodobny do większości wiosennych chwil.
- Jestem Ingall Lutter - wyciągnął rękę na przywitanie.
- Zajmuję się sprawą Franza. Chciałbym pomóc go znaleźć - zaczął rozmowę i choć oczekiwał na przyzwolenie, mówił w sposób, jakby miała to być tylko formalność.

W tym czasie napychał tytoniu do fajki, którą chwilę później podpalił.
- Herr Schadel, powiem wprost... Ludzie różne plotki wywlekli już w tej sprawie. Teraz to już nawet nie wiadomo jak ten Misio wyglądał - powiedział poważnie i zapytał - może mógłbyś go opisać, Herr?

[Roman Schädel]

Ksiądz biskup gefrajter Schädel bardzo ucieszył się wizytą śledczego. Nadal brakowało mu misia Franza. Za każdym razem, gdy odwiedzał swoje mieszkanie nr 17, patrzył na pusty fotel, na którym zwykle siedział pluszak i żal ściskał jego serce.
-Jak wyglądał? - odparł śledczemu. - Całkiem normalnie. Ot, zwykły brązowy miś. Nieduży, z lekko klapniętym uszkiem i o smutnych czarnych jak węgielki oczkach. Darzyłem go sentymentem, bo dała mi go mała dziewczynka, której rodzinę oswobodziłem z rąk zbrodniczego reżimu von Schwarzengrau w Suderlandzie. Zanim jeszcze zamieszkałem w Edelweiss. Przypominał mi dawne życie. Ale cóż, nie ma misia teraz. Ktoś go zabrał, lecz nie wiem, w jakim celu. Nie ma on przecież żadnej wartości...

@Roman Schriftsteller

[Roman Schädel]

Dawno mnie tu nie było. Trochę się zakurzyło. Może warto zrobić domową kaplicę w jednym pokoju...

[Heinz-Werner Grüner]

Dawno mnie tu nie było. Trochę się zakurzyło. Może warto zrobić domową kaplicę w jednym pokoju...

Zły pomysł...Ja to bym widział raczej tutaj miejsce schadzek niczym Tinderowa aplikacja.

[Roman Schädel]

Dawno mnie tu nie było. Trochę się zakurzyło. Może warto zrobić domową kaplicę w jednym pokoju...

Zły pomysł...Ja to bym widział raczej tutaj miejsce schadzek niczym Tinderowa aplikacja.

Za czasów początków relacji z moją realną żoną raz skorzystaliśmy z takiego mieszkania na godziny, żeby poświętować pewien ważny dla nas dzień. Do tej pory się zastanawiamy czy tam nie było jakiś kamer.

[Heinz-Werner Grüner]

Dawno mnie tu nie było. Trochę się zakurzyło. Może warto zrobić domową kaplicę w jednym pokoju...

Zły pomysł...Ja to bym widział raczej tutaj miejsce schadzek niczym Tinderowa aplikacja.

Za czasów początków relacji z moją realną żoną raz skorzystaliśmy z takiego mieszkania na godziny, żeby poświętować pewien ważny dla nas dzień. Do tej pory się zastanawiamy czy tam nie było jakiś kamer.

No to grube wyznanie!

[Roman Schädel]

Cóż, niestety nasz kraj realny to problemy z mieszkalnictwem. Dla nas już zakończone, ale wielkim wysiłkiem. A to mieszkanko nr 17 to muszę jakoś fajnie wykorzystać. Albo knajpkę otworzyć. Zobaczymy.

[Femme Mystere]

Wynajem na godziny xD

[Heinz-Werner Grüner]

Skoro już mowa o wynajmie na godziny, to "siedemastka" już nie będzie miała najlepszej opinii. XD