Wrócił do swojego dworku i przyczajony w oknie swojego – a jakże – ciągle nie dokończonego domu, zerkał wprost na Zielony Dworek Pani Augentrost. Od czasu do czasu wracał do swoich zajęć, by znowu stawać gdzieś na skraju okna i wyglądać podejrzliwie.
W końcu założył płaszcz, który był konieczny w kolejny mroźny dzień i szybkim krokiem podszedł do drzwi Grünes Herrenhaus. Tam, u progu położył małą paczuszkę i zakołatawszy w drzwi, czym prędzej uciekł za jedną z zasp, chowając się za nią.
Obserwował jak Lieselotte otwiera drzwi i sięga po pakunek, w którym znajdowała się paczka najlepszych pralin – oczywiście marcepanowych! W środku niej, ukryty był jeszcze odręcznie napisany liścik.
A Joachim cieszył się jak dziecko, zadowolony ze swojej niespodzianki. Choć ślady, które pozostawił na śniegu łatwo mogły zdemaskować jego niezbyt wyszukaną kryjówkę.
