Przyjmowanie interesantów

[Heinz-Werner Grüner]

Oberhaupt i faktotum Augentrost oczekiwali zatem cóż Herr @Joachim Cargalho chciał im ptrzekazać...

[Joachim Cargalho]

Joachim obejrzał się za siebie i uśmiechnął się lekko.
- spodziewałem się czegoś bardziej efektownego - zażartował w kierunku Frau Augentrost - ale i to było co najmniej zaskakujące.
Odwrócił się w stronę Oberhaupta i skierował kroki do jego biurka, po czym wyjął z kieszeni lekko pogniecioną kartkę, którą położywszy przed szefem, starał się jeszcze szybko wygładzić.
- No, taki tam wnioseczek mamy - powiedział, po czym wycofał się o kilka kroków czekając na reakcję.

Stadt Edelweiss, 24.03.1922

WNIOSEK O FINANSOWANIE
podróży służbowej

Szanowny Panie Gruner,
zwracamy się z uprzejmą prośbą o dofinansowanie podróży służbowej, której cel z przyczyn dotrzymywanej tajemnicy państwowej, nie może zostać podana opinii publicznej. Na koszty podróży służbowej składać się będą:

• Koszty podróży; pociąg/prom/taxi - 1500Қ
• Koszty noclegu: hotel z opcją all inclusive - 2500Қ
• Wydatki bieżące: do rozliczenia po podróży - 2500Қ
• Przygotowania: zakup sprzętu potrzebnego do przeprowadzenia misji - 1800Қ

Suma to 8200Қ. Żeby jednak ograniczyć ilość drobnych w portfelu, proponujemy zaokrąglić to do 9000Қ, albo nawet i 10000Қ.

Czas operacyjny pozostaje pod ścisłą tajemnicą, a miejsce docelowe jest na razie pod ciągłą obserwacją. Chcemy się zakwaterować i uniknąć podejrzeń o jakiekolwiek pozyskiwanie informacji. Oczywiście będziemy przesyłać depesze z informacjami o postępach. Nie zawiedziesz się!

Z poważaniem

[Heinz-Werner Grüner]

-Czy wyście powariowali? Tyle klubeków? Za tyle to ja sobie lotnisko wybuduje! Kto to widział, by okradać biednego oberhaupta w biały dzień! - wykrzyczał całkowicie zszokowany
-To jak? Wy nawet mi nie powiecie, co to za misja??? To ja miałem Was wysyłąć na tajne i konspiracyjne działania, a nie odwrotnie! - oddychał głośno, ale po chwili się uspokoił...
-No dobrze, już dobrze... Daleko jedziecie? I na jak długo? - odwrócił się od faktotum, wyciągnął klucz z szafki stojącej za biurkiem, podszedł do szuflad tuż przy ścianie, odkluczył. I obejrzawszy się za siebie upewnił się, czy jego rozmówcy nie widzą zawartości, przesunął się tak by mieć pewność, że nic nie zobaczą...Chwilę tak stał po czym, odwrócił się z plikami banknotów owiniętych banderolami Edelweiss NationalBank.
-Dostaniecie całość, ale przez rok nie proście o więcej. - zaznaczył, robiąc przy tym groźną minę.

[Joachim Cargalho]

- Ty budujesz lotnisko, a w kantorach spoglądają na to i nie widzą ile wymienić można, żeby nie być stratnym - Cargalho próbował tłumaczyć wycenę zapotrzebowania.
Patrzył, jak Oberhaupt próbuje ukryć zawartość sejfu i czekał na wydanie werdyktu. Kiedy jednak otrzymali pieniądze, wziął plik do ręki, wyjął niewielką ilość banknotów, a resztę oddał Frau Augentrost, mrugajac w jej kierunku okiem i uśmiechając się lekko.
- Herr Gruner, nie bój żaby! O wszystkim się dowiesz w swoim czasie, a efekty będą takie, że nam kod do tego sejfiku bez zawahania podasz! - skwitował.

[Heinz-Werner Grüner]

-Nie bój żaby, nie bój żaby! Kto się tak zwraca do przełożonego! Ach ta dzisiejsza bohema... - Grüner umiechnął się lekko i machnął ręką...
To co już uciekacie, nie pomożecie swojemu oberhauptowi zdecydować, gdzie ma powstać to lotnisko? Znów sam. O wszystkim decyduj sam. Jaki kolor baloników na wystawę kwiatów? Do oberhapta. Jak żołnierz ma nosić rozmiar buta? Do oberhaupta. Którą stroną zawieszać rolkę papieru w toaletach publicznych. Do oberhaupta. I tak w kółko, ale jak plan narysujesz, jak wszystko postawisz na tacy to i tak na końcu nie pomogą... Dobra idźcie już idźcie - spojrzał na zegarek - Zaraz z Hauptbanhoff drezyna w kierunku Grünerwald jedzie, załapiecie się na nią, w końcu jesteście faktotum.

[Femme Mystere]

Lieselotte puszczała mimo uszu starokawalercze zrzędzenie Oberhaupta, rozglądając się z nudów po pokoju. Skoro przełożony tak skąpił na wszystkim, trudno się dziwić, że nie ma żony. Popatrzyła z lekką pogardą na banknoty, które wyciągnął do niej Joachim. Wzięła je niechętnie do ręki. Tyle nie starczy jej nawet na waciki. A i ma jeszcze na utrzymaniu lewą rękę, która wcale nie wydaje się być centusiem… Trudno, będzie musiała zatem uciekać się do kradzieży i oszustw. Nie pierwszyzna. Schowała pieniądze w staniku.

Bardziej zmartwił ją natomiast fakt, że Oberhaupt coś ukrywa przed nią w szafce. To ona tak stoi za nim murem, zakulisowo dba o jego dobre imię i samopoczucie, a co dostaje w zamian? Tajemnice? Jakiś brak zaufania?
Lekko sfochowana skierowała się do okna i wyjrzała przed nie. A gdy została wyproszona, trzymała się blisko swojego towarzysza. Za drzwiami powiedziała do niego:

- Mogło być gorzej. Wyruszajmy!

[Joachim Cargalho]

Spoglądał jak Frau Augentrost chowała powierzony jej plik banknotów. Nie to, że chciał jej gdzieś tam później podbierać ukradkiem, ale by wiedzieć gdzie wyciągnąć w razie czego rękę, by trzymać ją... na pulsie.
- Ahoj przygodo! - rzekł na znak rozpoczynającej się wyprawy.

[Heinz-Werner Grüner]

Po wyjściu obu faktotum, Heinz-Werner Grüner ponownie wrócił do studiowania rysunku technicznego przedstawiającego lotnisko. Nawet przez moment nie przyszło mu do głowy nic, co też kombinują jego ludzie. Niezbyt się tym przejął, ufał im... Tak mu się przynajmniej wydawało.

[Fatima Popow-Chojnacka]

O godzinie osiemnastej spóźniony kurier zadzwonił do drzwi biura Oberhaupta. Pod drzwiami na wycieraczce zostawił pakunek. Była to obiecana zawartość – placki z jabłkami, które zostały przygotowane przez samą Fatimę von Hohenburg Marcjan-Chojnacką. Do tego dodała kilka buteleczek Lirotii – hasselandzkiego trunku. W środku również była mała wiadomość:

Dla wspaniałego Oberhaupta – smacznego!

( – ) Fatima

[Heinz-Werner Grüner]

Oberhaupt wpadł jeszcze wieczorem do biura i ku jego zdziwieniu "pod wycieraczką" zastał pakunek od Frau Fatimy. Ucieszył się, choć nie spodziewał się, że paczuszka w ogóle zostanie wysłana!
-No to będzie wyżerka! Dobrze, że te darmozjady są na misji zagranicznej, czy gdzie tam ich posiało. - pomyślał o swoich faktotum, a, że i Herr Hagymy już nie było to wszystkie placki mógł zjeść sam...
Od razu przeszedł więc do konsumpcji.

Po 30 minutach leżał bez ruchu...



...Nie, nie zginął,