Czym jest biathlon?
Biathlon (łac. bi – dwu, gr. áthlon – zawody, nagroda) jest sportem zimowym, który łączy dwie dyscypliny: bieg na nartach i strzelectwo. Czy dobry narciarz i dobry strzelec będzie dobrym biathlonistą? Niekoniecznie. Sztuką jest pogodzenie tych dwóch sprawności, które wymagają sprzecznych względem siebie stanów organizmu. Szybki bieg na nartach wymaga pobudzenia mięśni wielu partii ciała i powoduje podwyższenie tętna. Strzelectwo wymaga zaś stabilnej postawy ciała i uspokojonego oddechu. Clou biathlonu jest więc panowanie nad własnym organizmem.
Wojskowe korzenie dyscypliny
Kolebką biathlonu jest miasto Grünerwald w Kotlinie Edelweiss. Już od niepamiętnych czasów stacjonujący tam żołnierze, w ramach wojskowych ćwiczeń, strzelali do celu po wysiłku fizycznym na nartach. Pierwsze wojskowe zawody w rodzącej się dyscyplinie odbyły się w roku 1873. Nie były to jednak zawody indywidualne, ale drużynowe, nazywane biegiem patrolowym. Rywalizowały ze sobą patrole złożone z oficera, podoficera i dwóch lub trzech szeregowych. Ich zadaniem było wspólne przebiegnięcie 30 km po wytyczonej trasie. Na końcu trasy czekała ich strzelnica, na której za każde trafienie do oddalonego o 250 metrów celu patrol zyskiwał 30 sekund bonifikaty do czasu całego biegu. Warto zauważyć, że patrol musiał biec wspólnie, w przeciwnym razie liczony byłby czas tego, który przybiegł jako ostatni z patrolu. Takie zachowanie było jednak uważane za wielce niehonorowe i praktycznie się nie zdarzało. Bieg patrolowy uczył więc uczciwej rywalizacji, ale również braterskiej współpracy.
Uczestnicy pierwszych wojskowych zawodów w biegu patrolowym, Grünerwald, 1873 r.
Jeden z patroli w czasie pierwszych wojskowych zawodów w biegu patrolowym, Grünerwald, 1873 r., w tle widać przełęcz Gämsentor
Zwycięzcy pierwszego biegu patrolowego. Od lewej: Denis Vaucher, Anton Julen, Alfons Julen, Alfred Aufdenblatten. Grünerwald, 1873 r.
Rozpowszechnienie się biathlonu
Z biegiem lat dwubój zimowy, bo tak również nazywany był biathlon, zaczął być uprawiany nie tylko w koszarach, ale również przez cywilów na otwartych trasach narciarskich. Początkowo jedynie w Grünerwald, z czasem zaś w innych zakątkach Kotliny. Rozpowszechnieniu się biathlonu towarzyszyło odejście od biegów patrolowych na rzecz konkurencji indywidualnych. Pierwsze cywilne zawody indywidualne odbyły się nigdzie indziej jak w Grünerwald w 1906 r. Na początku lat dwudziestych biathlonowe konkurencje odbywają się lokalnie już w każdym regionie Kotliny.
Pierwsze biathlonowe zawody otwarte, Grünerwald 1906 r.
Konkurencje biathlonowe
Obecnie organizowane są następujące konkurencje:
- bieg długi indywidualny (20 km M-mężczyźni; 15 km K - kobiety). Zawodnicy startują w odstępach co 10 sekund. Czas liczony jest każdemu zawodnikowi indywidualnie. Mężczyźni i kobiety poruszają się po odpowiednio 4-kilometrowej i 3-kilometrowej pętli, którą pokonują 5 razy. Na koniec każdej pętli (oprócz ostatniej) zawodników czeka strzelanie (łącznie jest więc ich 4). Pierwsze i trzecie strzelanie jest w postawie leżącej, natomiast drugie i czwarte - stojącej (tzw. stójka). Na każdym strzelaniu z odległości 50 metrów zawodnik oddaje 5 strzałów (łącznie w ciągu całego biegu mamy więc 20 strzałów). Za każdy niecelny strzał zawodnikowi dolicza się 30 sekund do czasu jego biegu.
- bieg sprinterski (10 km M; 7,5 km K). Zawodnicy startują w odstępach co 10 sekund. Czas liczony jest każdemu zawodnikowi indywidualnie. Mężczyźni i kobiety poruszają się po odpowiednio około 3,3-kilometrowej i 2,5-kilometrowej pętli, którą pokonują 3 razy. Na koniec każdej pętli (oprócz ostatniej) zawodników czeka strzelanie (łącznie są więc 2 strzelania). Pierwsze strzelanie w postawie leżącej, drugie zaś to stójka. Na każdym strzelaniu z odległości 50 metrów zawodnik oddaje 5 strzałów. Za każdy niecelny strzał zawodnik musi pokonać dodatkową pętlę o długości 150 metrów.
- bieg pościgowy (12,5 km M; 10 km K). Ten bieg jest zawsze kontynuacją, sequelem biegu sprinterskiego, gdyż zawodnicy startują ze stratą czasową, jaką ponieśli w biegu sprinterskim do najlepszego zawodnika. Mężczyźni i kobiety poruszają się po odpowiednio 2,5-kilometrowej i 2-kilometrowej pętli, którą pokonują 5 razy. Na koniec każdej pętli (oprócz ostatniej) zawodników czeka strzelanie (łącznie więc jest ich 4). Pierwsze i drugie strzelanie jest w postawie leżącej, natomiast trzecie i czwarte - stojącej. Na każdym strzelaniu z odległości 50 metrów zawodnik oddaje 5 strzałów (łącznie w ciągu całego biegu mamy więc 20 strzałów). Za każdy niecelny strzał zawodnik musi pokonać dodatkową pętlę o długości 150 metrów.
Ten artykuł, jak i większą liczbę zdjęć można znaleźć 
W okolicach najwyższych szczytów śnieg i tak jest non stop. 