BERGHÜTTE VON J.CARGALHO-EINSAME MUTTER - Grünerwald 1925

[Heinz-Werner Grüner]

[Femme Mystere]

Frau Augentrost z przedzierała się z trudem przez tłumy kłębiące się na trybunach. Każdy chciał zobaczyć emocjonujące zmagania narciarzy na Berghütte von J.Cargalho-Einsame Mutter w Grünerwaldzie, a ona nie była wyjątkiem, była bowiem przecież Burmistrzynią tego miasta, a także w zawodach brała udział sama śmietanka towarzyska Edelweiss, więc nie chciała tych zmagań przegapić. W jednej ręce, skrytej pod aksamitną, czarną rękawiczką, dzierżyła kubek z parującą kawą i nawet przypadkiem chlapnęła trochę na plecy płaszcza jakiejś Pani. Ta jednak nie spostrzegła tego, więc Lieselotte przyśpieszyła kroku. Drogą ręką próbowała nieudolnie wcisnąć do niewielkiej, skórzanej torebeczki kopertowej, która dyndała na jej ramieniu, dwie świeżo zakupione w kasie Kaputte SKI wejściówki na stok. Długo za nimi stała, dlatego nie chciała ich zgubić.

Kiedy wreszcie dotarła do swojego miejsca w strefie VIP, odetchnęła z ulgą. Usytuowanie tuż przy barierce gwarantowało jej najlepszą możliwą widoczność na tor zjazdowy. Siedząc wygodnie, z szerokim uśmiechem i naturalną uprzejmością machała wszystkim zawodnikom, którzy przejeżdżali w pobliżu. Jednocześnie uprzejmym skinieniem witała się z innymi gośćmi specjalnymi, którzy podobnie jak ona otrzymali wejściówki do strefy ekitarnej.
Szczególnie czekała na zjazd Heinza. W duchu mocno mu kibicowała, choć zdawała sobie sprawę, że konkurencja jest zacięta. Dla niej wprawdzie najważniejsze były emocje związane z rywalizacją, dobra zabawa i to, że mogła być obecna, by duchowo pokrzepić Oberhaupta.

Było jej dość chłodno, choć otulona była w miękkie futro z norek, które wisiało w jej szafie jeszcze z dawnych lat. Wzięła głęboki oddech, odpaliła papierosa i z błyskiem w oku obserwowała kolejnych zawodników. Zimowy wiatr delikatnie chłostał jej policzki, powodując czerwone rumieńce, ale ona pocierała dłonią kolana, by się rozgrzać, i z każdą chwilą bardziej wczuwała się w atmosferę zawodów.

Gdy zawody zbliżały się do końca, czuła już narastającą ekscytację – wkrótce to ona miała zjeżdżać na stoku. Nie mogła się doczekać, by sama poczuć tę adrenalinę i zimowy pęd. Tymczasem w pełni cieszyła się chwilą, urokami narciarskiego świata i bliskością sportowych emocji, które unosiły się nad Grünerwald niczym górski śnieg w promieniach słońca.

[Heinz-Werner Grüner]

A on, ten "jedyny w swoim rodzaju" ("jedyny, bo pierwszy"- odpowiedziałby kąśliwie ktoś z mniejszości sarmackiej) właśnie kończył kolejną próbę bicia szalonego wyczynu @Albert Fryderyk de Espada i cyfry w kolejności 244004 mocno odbijały się na "piętnie" grunerowskiego postrzegania trasy zjazdowej.

Te kilkadzieścia zakrętów w lewo i prawo przy maksymalnych prędkościach dochodzących do 150km/h robią wrażenie na nie jednym, nie dwóch, ale na dosłownie każdym "alpejczyku" (mamy jakiś sensowny zamiennik w mikro, który warto zastosować? ). Trasa u stóp schroniska nazwanego imieniem Joachima Cargalho na Einsame Mutter, gdzie odbywają się już trzeci raz zawody w narciarstwie alpejskim (zjazdowym) jest w oczach oberhapta tą najważniejszą. Pzrebywał ją wielokrotnie, zanim jeszcze wiedział czym Edelweiss będzie...
Dziś za punkt honoru oznaczył sobie 244004. Na tej trasie, choć niezwyklw wymagającej jeszcze nie był pokonany.
Kiedy trzeciego dnia zmagań wśrod osób zasiadajacych w strefie VIP zauważył swoją miło.. znaczy się swoją prawą faktotum poczuł, że w końcu da radę.
Na ten moment 0,645s tyle dzieliło go od triumfu na oblodzonej trasie na Einsame Mutter. To, że potrafił w innych warunkach pogodowych pokonać tą trasę niemalże 10 sekund szybciej nie było dziś ważne...

Odpiął narty, ze złości wyrzucił kijki na bok, spojrzał w trybuny.
Te skandowały nieśmiało - "Grüner, Grüner", choć w sercu słyszał "Espada, Espada". Czuł, że czegoś mu w tych zawodach brakuje...
I wtedy spojrzał ponownie na sekcję VIP - ona, "czarnowłosa inspiracja jego dokonań". Kiedy on był płucami, Cargalho mózgiem, Ona była sercem.
Jak nadchodziły gorsze czasy, on był tymczasowy, Joachim ponadczasowy, a Ona - wszystkim.
Bycie Edlem to bycie czymś, bycie kimś, życie z nobiltacją.
Ech... Za wiele działo się w głowie zawodnika z trasy zjazdowej oznaczonego numerem "29". Inspiracja. Tego chciał. A jak zobaczył Ją, to świat nie miał nic do zaoferowania...
Tylko On, tylko Jej wzrok, tylko Jej moc sprawcza.
Jak Ona sobie "zażyczy" to on zmiecie konkurencję, jak nie to będzie dalej "tymczasowy"... Tyle pytań, tyle wyzwań w głowie oberhauptowskiej, że postronny widz zastanowi się, czy on coś "wziął" (kontakty z Kartelem La Palma nie zostały oficjalnie NIGDY potwierdzone, to zawsze będą pomówienia ) czy coś "chlapnął".

Nie mniej, nie więcej turniejowe zmagania na Schronisku Cargalhowym dalej się toczą, a to w tym wątku jest najważniejsze...


[POSTANOWIENIE ORGANIZATORA - WYNIK OSÓB, KTÓRY NIE ZEJDZIE DO DNIA DZISIEJSZEGO PONIŻEJ 3:00.00 NIE BEDZIE UWZGLĘDNIANY
Co za tym idzie, dzień czwarty jest tylko i wyłacznie dla tych co zaliczą wynik poniżej wskazanej strafy czasowej)


[youtube]https://youtu.be/49_KUViL8C8?list=RDOw2JUcS_nNk&t=173[/youtube]

[Gaetano Kohlmeise]

A skąd ta zmiana zasad w trakcie trwania konkursu?

[Heinz-Werner Grüner]

A skąd ta zmiana zasad w trakcie trwania konkursu?

Unikanie kombinacji, gdzie ktoś wlecze się na końcu a nagle wskakuje na top.

[Gaetano Kohlmeise]

A skąd ta zmiana zasad w trakcie trwania konkursu?

Unikanie kombinacji, gdzie ktoś wlecze się na końcu a nagle wskakuje na top.

Rozumiem. Byłoby to logiczne, gdyby nie ogłoszone w trakcie konkursu...

[Albert Fryderyk de Espada]

Rozumiem żeby zakazać dołączania się w ostatni dzień ale chyba nie potrzeba nam odcinać już biorących udział zawodników.



Edit:




Podbijam stawkę.

[Heinz-Werner Grüner]

A skąd ta zmiana zasad w trakcie trwania konkursu?

Unikanie kombinacji, gdzie ktoś wlecze się na końcu a nagle wskakuje na top.

Rozumiem. Byłoby to logiczne, gdyby nie ogłoszone w trakcie konkursu...

To tylko propozycja, by na ostatni dzień zostawiać "elitę". Czy się przyjmie, zobaczymy. Nie chciałbym by to był jakiś przerwrót w zawodach, ale raczej mała ewolucja ku lepszemu.

[Ludwig Tomović]

Arbitralne podejmowanie takiej decyzji w sobotę, na niewiele ponad godzinę przed północą, gdy wiele osób nie siedzi przy kompie jest delikatnie mówiąc strasznym draństwem, żeby nie nazwać tego gorzej.

Zmiana zasad w taki sposób i w trakcie trwania zabawy jest bardzo, bardzo słaba.

A skąd ta zmiana zasad w trakcie trwania konkursu?

Unikanie kombinacji, gdzie ktoś wlecze się na końcu a nagle wskakuje na top.

Ok, czyli jak ktoś ma więcej czasu w niedzielny wieczór żeby sobie pojeździć to nagle to jest "kombinowanie".
Zgodnie z zasadami, czas na wrzucanie wyników jest dokładnie oznaczony i powinno się tego trzymać.

Tak naprawdę jedyną kombinacją tutaj jest takie zmienianie zasad z partyzanta.


Szkoda, że odczytałem teraz, ale poświęcając sobotę na czas dla rodziny i przyjaciół i tak bym został wykluczony.
No i kolejny raz jestem zawiedziony, ale no cóż.

Bawcie się dalej w swoim sosie.
Miłego jeżdżenia.

[Albert Fryderyk de Espada]

To ja bym zaproponował wstrzymanie się z tym pomysłem przynajmniej do następnych zawodów, w tak zwanym międzyczasie będzie można wysłuchać wszystkich za i przeciw.