Cukiernia "Zerbröckeln"

[Femme Mystere]

Ciekawe, czy tak słynny cukiernik wymyśli coś dla Faktotum.

[Heinz-Werner Grüner]

Ciekawe, czy tak słynny cukiernik wymyśli coś dla Faktotum.

Myślę, że to kwestia czasu...

[Isabella M. Neumann-Swann]

No to chyba mam swoją ukochaną ciastkarnię teraz w Edelweiss

[Heinz-Werner Grüner]

No to chyba mam swoją ukochaną ciastkarnię teraz w Edelweiss

Ale to chyba oczywiste? Po pierwsze bo nie ma lepszej, po drugie nie ma innej.
W każdym razie "Zerbröckeln" jest unikatowa!

[Femme Mystere]

Lieselotte oczywiście nie mgoła przepuścić takiej okazji, jak wypad z Oberhauptem do cukierni. Tyle słodkości! Ta atmosfera! Zasiadła przy stoliku i zamówiła kurtyzankę i kawę. Potem skupiła się już tylko na rozmówcy.
- Jak się czujesz, Herr Oberhaupt? Czy udało ci się dogonić jakiegoś jelenia na wyprawie? - zapytała, przyglądając się stanowi zdrowia swojego rozmówcy

[Heinz-Werner Grüner]

Oberhaupt czuł się dzisiaj nieszczególnie dobrze, pomimo, że szpital opuścił w pełni zdrów, ale nie chciał pokazać słabości i rzekł:
-Droga Pani Augentrost, serdecznie dziękuję za miły gest i odebranie mnie ze szpitala. Czy udało mi się dogonić jelenia? - uśmiechnął się kącikeim ust - Nie tylko jelenia, ale i pięć loszek. Człowiek nieco odpoczął w tych górach psychicznie, ale fizycznie to cieżkie wyzwanie. Następnym razem muszę się do tego znacznie lepiej przygotować. Nie może być tak, że trafiam do szpitala, tak nie przystoi oberhauptowi - ewidentnie miał wyrzuty sumienia z powodu braku formy fizycznej.
-No, ale dosyć o mnie, co tam słychać u Ma'am? Jakieś ciekawe wieści ze Stadt? Der Sitz jeszcze stoi? - zaśmiał się i oczekując odpowiedzi rozglądał się za obsługą, gdyż strasznie miał ochotę na kurtyzanę, tak jakby to miało przyśpieszyć jej podanie.

[Femme Mystere]

- Ważne, że odnalazł Herr Oberhaupt w lasach swego syna, to było chyba przeznaczenie. - wyznała, choć zwykle nie wierzyła w przeznaczenie. - Edelweiss bez swojego oberhaupta usychało jak więdnąca szarotka. - przyznała. - Choć dołożyliśmy z drugim Faktotum wszelkich starań, by Edelweiss funkcjonowało. I... - przechyliła się nad stolikiem i dalej mówiła szeptem. - ... - niestety ktoś ukradł plakat z Waszego gabinetu. Strasznie mi przykro. - powiedziała już głośniej, prostując plecy i uśmiechając się. - I chyba wiem, kto to mógł być.

[Heinz-Werner Grüner]

Heinz aż poderwał się z krzesła i szeptem, ale wyraźnie wzburzony powiedział:
-Mein Mutter Prokrastination! Jaki do licha plakat!? Co to za złodziej? Opowiadaj Mein Faktotum o co chodzi? Był napad na Der Sitz? Czy jak? - zaczął wypytywać, zaraz po tym jak się chwilę ogarnął i poprawił marynarkę.

[Ernst Zerbröckeln]

Ernst Zerbröckeln stanął w drzwiach cukierni i ujrzawszy Wilberta zaczął z nim rozmawiać.

- Wilbercie, byłem dzisiaj u Stefana. Zaproponował że stworzymy razem jakiś wspaniały, nowy przysmak. Jak byłem w wielu krajach to otrzymałem dobre przepisy. Jak już skończysz pracę to przyjdź do mojego mieszkania i możemy pracować. Poproszę pyszne Heinzbrötchen. - rzekł Ernst na powitanie i usiadł przy stoliku.

[Heinz-Werner Grüner]