Piotr Romanow - Łowca

[Albert Fryderyk de Espada]

Proszę proszę, wojaczka się wam znudziła Herr @Piotr Romanow? Że na zwierzynę się przerzucacie. Nie chcę nic mówić ale to chyba trochę niesportowe żeby profesjonalny żołnierz zaprawiony w bojach bóg jeden wie w jak odległych krajach ścigał się w polowaniu na jelonki i wiewiórki.

Powiem tak, jakoś się dogadamy. Gdzieś tam przypadkiem do waszego namiotu zawędrują pewne butelki pierwszorzędnego piwa z zeszłorocznego Oktoberfestu, wiadomo że po kilku głębszych palec może się omsknąć i nie trafić w cel prawda?

[Peetri Romanaav]

Romanow chwycił za łuk, przeliczył strzały w kołczanie, a następnie klęknął i pomodlił się do Ormuzda o zwycięstwo. Po za kończeniu modlitwy wyruszył na G6.

[Peetri Romanaav]

Po chwili rozeznania w jakiej sytuacji znajduje się Romanow postanowił przemieścić się na kolejne miejsce. Wyglądając dogodnej okazji, gdy tylko nikt nie patrzył wyruszył na kwadrat H5

[Peetri Romanaav]

Romanow rusza na I5, a później wyczekuje.

[Peetri Romanaav]

Rozejrzałem się po lesie i nie widząc tu nic ciekawego wyruszyłem w kierunku J5.

[Heinz-Werner Grüner]

Rozejrzałem się po lesie i nie widząc tu nic ciekawego wyruszyłem w kierunku J5.

A mówiłem nie łaź za mną...



Nie ma co papugować, idź na północ, Herr Hauptmann. Po kiego mi tu włazisz na linię strzału!
Ja tu prowadzę poważne polowanie! Właśnie trafiłem ...wiewiórkę

[Peetri Romanaav]

Herr Oberhaupt, ale to Wy za mną chodzicie. Hahaha!

[Peetri Romanaav]

Romanow zrobił szybkie rozeznanie w mapie i skierował się na pozycję J4.

[Peetri Romanaav]

Romanow z pola J4, gdzie spędził ostatnie godziny, miał przed sobą nie tylko odległość, ale także całą masę zmiennych – zwierzyna, warunki pogodowe, a przede wszystkim teren, który teraz miał opuścić. Zdecydował, że nadszedł czas na zmianę. K3. Nowe pole, nowe wyzwania. W głowie Piotra nie było miejsca na przypadek, wszystko było zaplanowane, każda decyzja podjęta z precyzją godną najlepszego stratega.

Szlak wiódł przez gęsty las. Piotr znał ten teren jak własną kieszeń, ale dzisiaj wszystko miało znaczenie – każdy cień, każdy dźwięk, każda zmiana w układzie roślinności. Wiedział, że K3 oferuje lepszą perspektywę. Miał nadzieję, że tam uda mu się znaleźć bardziej dogodną pozycję do obserwacji, a może i zaskoczyć zwierzynę w sposób, który byłby niemożliwy z J4.

Wspiął się na wzniesienie, jego buty ślizgały się na mokrej ziemi. Gdy osiągnął szczyt, zatrzymał się na moment, by spojrzeć w stronę celu. Z daleka dostrzegł otwartą przestrzeń. K3 – pole, które teraz miało stać się jego terytorium. Czuł, że to był dobry wybór.

Z każdym krokiem, który go przybliżał do nowego punktu, Piotr stawał się bardziej pewny swojej decyzji. Przejście z J4 na K3 było jak zmiana planu w trakcie misji lotniczej. Czasami trzeba zmienić kurs, aby znaleźć lepszą trasę – i to była właśnie ta chwila.

Dotarł do K3. Zatrzymał się na chwilę, zaczerpnął głęboko powietrze i poczuł, jak adrenalina zaczyna krążyć w jego żyłach. Każdy szczegół tego miejsca, każda zmiana w układzie terenu była teraz jego własnością. Teraz czekał tylko na jedno – by polowanie mogło się rozpocząć.

[Peetri Romanaav]

Romanow przyklęknął na wilgotnej ściółce, badając odciski racic w błocie. Zwierzyna była blisko. Czuł jej zapach w chłodnym, porannym powietrzu. Naciągnął cięciwę łuku i ruszył cicho w głąb lasu.