Fatima Popow-Chojnacka - Strzelec Wyborowy

[Fatima Popow-Chojnacka]

Ekscelencja @Fatima Popow-Chojnacka, mam rozumieć że księżna przedłuża sobie wczasy w kotlinie. Zza kierownicy po skończonym radzie karabin w dłoń i przed siebie w góry. Matko Prokastynacjo co też musi się tam u was kraju wyprawiać że nie chcecie tam wracać.
Do startu jeszcze sporo czasu inni uczestnicy już czekają na starcie F6.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Emerytura tak jakby. I bronią odreaguję sobie. Uważajcie.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Pierwszy poniedziałek nowego miesiąca. Prawie południe. Kobieta stała właśnie na wyznaczonym starcie. Rozejrzała się wokół siebie. Powoli uczestnicy ruszali. Obserwowała uważanie każdego i rozmyślała jakby tutaj to wszystko ugryźć. W końcu jej pierwsze samotne polowanie, trochę nie wiedziała co i jak. Ale na szczęście nie raz w Koronowie uczestniczyła Arkowi w polowaniu, więc może to w czymś jej pomoże. Trochę też stresowała się i miała małe nerwy, ale jednak na jej twarzy widniał spokój i lekki uśmiech. Następnie spojrzała w niebo. Nawet dzisiaj była piękna pogoda. Idealna na polowanie. Westchnęła, wzięła głęboki i sprawdziła jeszcze raz sprzęt. Postanowiła ruszyć w stronę łąki (G5). Witaj przygodo – pomyślała.

[Fatima Popow-Chojnacka]

– Prawie wszyscy tutaj? Boże, ludzie..– zirytowała się na widok większości swoich rywali w tym samym miejscu. Westchnęła głośno, przewracając przy tym oczami i kręcąc głową. Zaczęła przez dłuższą chwilę myśleć dokąd teraz iść. Postanowiła, że pójdzie za Kanclerzem Sarmacji @Pavel van der Gibson. We dwójkę Sarmatów zawsze raźniej.

Wybieram (G4).

[Fatima Popow-Chojnacka]

– Jest chyba coś!– głośno krzyknęła podekscytowana, wskazując gdzieś w dal. Podeszła jeszcze bliżej ale z ostrożnością i ze spokojem. Wydawało jej się, że właśnie widzi sylwetkę zwierzyny gdzieś w zaroślach. Wzięła do ręki broń, naładowała ją i przyjęła pozycję. Obserwowała jeszcze chwilę to miejsce. Wzięła głęboki oddech. Postanowiła spróbować polować.

[Fatima Popow-Chojnacka]

1d100

[Fatima Popow-Chojnacka]

1d100

[Fatima Popow-Chojnacka]

53 - zwierzę małe
86 - zwierzę średnie


@Fatima Popow-Chojnacka spokojnym krokiem zaczęła przedzierać się przedzierać przez zarośla schodząc coraz dalej ze szlaku co chwilę jedynie co chwilę wychylając głowę ponad wysoką trawę i krzewy porastające łąkę na skraju lasu. W pewnym momencie jednak aż odskoczyła kilka kroków w tył gdyż patrząc przed siebie zapomniała pooglądać pod nogi wchodząc prawie do gniazda borsuka. Mimo iż intruz jest znacznie większy borsuk wyskoczył ze swojej jamy napędzając myśliwej niemałego stracha po czym szybko zwierzątka schował się pod ziemie.

Niemały raban jaki tym spowodowali doprowadził jednak do tego że ponad wysokie zarośla dosłownie kilkanaście kroków przed naszą bohaterką niepozorny i niewielki łeb wystawiła samica dzika która jak widać zeszła na łąki w poszukiwaniu obiadu.

Fatima długo się nie zastanawiała... stanęła na równe nogi, wzięła głęboki wdech i zanim zwierzę się orientowało pociągnęła za spust.


1d100


Sekundę później zwierzę ounęło się na ziemie a strzał oddany pewną ręką dosięgnął celu.

[Fatima Popow-Chojnacka]

– Jest! Udało się! – krzyknęła podekscytowana kobieta, niemalże skacząc z tej radości. Podeszła następnie do zwierzęcia. Nie za duża sztuka ale jest. Trochę też jej się szkoda zrobiło zwierzęcia no ale cóż.. będzie wyśmienita uczta po zakończeniu polowania. – Weźcie to do mojego Dworku. Potem powiem co i jak – powiedziała do służby, która jej towarzyszyła podczas polowania. Następnie udała się w dalszą drogę. To był piękny i udany dzień.

Wybieram pole F4.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Kobieta kroczyła dalej przez edelwajskie łąki. Z jej twarzy nie znikał uśmiech. – Koniecznie jak wrócę to muszę opowiedzieć Arkowi o tej zdobyczy. Na pewno będzie dumny! I będzie mógł coś zrobić z tego dzika – pomyślała. I tak sobie hasała, podziwiając widoki. Było dziś słonecznie i ciepło. Można było już odczuć nadchodzącą wiosnę. Powoli też wyłaniały się góry. Poczuła się jak u siebie w domu w Starosarmacji, która była bardzo podobna. To były zdecydowanie jej klimaty. Było dziś pięknie! I humor dopisywał. Miała też przy sobie wędkę, bo kto wie może po drodze zrobi sobie przerwę i coś złowi. Aktywności nigdy za wiele.

Wybieram pole G3.