Albert Fryderyk de Espada - Strzelec Wyborowy

[Albert Fryderyk de Espada]

79 - zwierzyna duża
18 - zwierzyna mała

Wybór miejsca do czatowania okazał się być bardzo trafnym. Myśliwy nie musiał nawet czekać zbyt długo aby nad jeziorem wylądowało stado dzikich kaczek. Całkiem ciekawy moment do obserwowania lecz nie specjalnie nadający się jako obiekt polowania dla Alberta który ograniczył się jedynie do przyglądania się zwierzętom.
W międzyczasie myśliwy miał więc czas naskrobać kilka zdań w swoim dzienniku wyprawy gdzie skrzętnie i skrupulatne notuje każdy swój chuch i każde poczynanie. Skończywszy właśnie kolejne zdanie jego uwagę przykuło jakieś poruszenie na przeciwległym brzegu jeziora. Niemogący dojrzeć co się tam dziej sięgną po karabin i przez lunetę dojrzał go.

Mimo tego że ponad zaroślami widział jedynie głowę jelenia był on niemalże pewny ze jest to jeden z większych osobników jakie kiedykolwiek widział. Niekwestionowany król kotliny i symbol samego Edelweiss jest wręcz wymarzonym celem dla każdego myśliwego.
Nie zwlekasz więc szybkim ruchem ręki oparł palec na spuście po czym posłał jedne celny strzał po którym zwierzę osunęło się na ziemie

1d100

[Heinz-Werner Grüner]

Pomijając już całą otoczkę Twojego strzelania. To a konto daje 3pkt za ten post. Zdjęcie miażdży system mojego poczucia klimatu. Przepiekne! Serio, to chyba jedno z lepszych jakie widziałem z "ryczącym" bykiem.

[Albert Fryderyk de Espada]

Myśliwy widocznie ukontentowany swoją wczorajszą zdobyczą powrócił do obozu. Zaniepokoiły go jednak dźwięki wystrzałów które w ciągu ostatnich dni stawały się coraz głośniejsze co może świadczyć że inni myśliwi nadłożyli drogi ale ostatecznie również zbliżają się do jego upatrzonego miejsca polowań.
Nie zajmując sobie tym jednak głowy powrócił do obozu aby odpocząć, odpocząć i po prostu czekać.

[Albert Fryderyk de Espada]

Dzień 4


To był dobry dzień... długi ciągnący się jak flaki z olejem ale dobry. w końcu nie samą pracą człowiek żyje.
A za tak wykonaną robotę należało mi się. Co prawda gotowane mięso i warzywa z puszki nie są jakimś wykwintnym posiłkiem ale jak na warunki biwakowania po środku niczego.
No ale nie może być za bardzo kolorowo. Zwierzyna sama się nie upoluje. Jeszcze tylko łyk na powodzenie wyprawy i ruszamy dalej.

1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

76 - zwierzyna duża
14- zwierzyna mała

Następnego dnia bez wątpienia dookola jeziora było znacznie spokojniej... w tym negatywnym tego słowa znaczeniu. Tak jak dzień wcześniej nad jezioro zlatywały się całe stada ptaków tak dziś było ich raptem kilka. Jakiejś większej zwierzyny nie widać już kompletnie.
Pewnie te strzały o poranku do kogokolwiek należały przepłoszyły wszystkie zwierzęta.
Tak więc kilka godzin myśliwy spędził na przeszukiwaniu okolicy lecz bez większego rezultatu, dopiero w drodze powrotnej do obozu gdyż zaczynało się już ściemniać mijając jeszcze raz swoje upatrzone jezioro ujrzał na ciemnym tle skał, drzew i zarośli znajomo wyglądającą białą sylwetkę.

Sięgnąwszy po karabin na plecach myśliwy przykucną, wziął głęboki wdech i pociągną za spust a zwierzę chwilę później osunęło się na ziemie.


1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

Po kolejny udanym polowaniu Albert powrócił do swojego obozowiska. Poświęcał on każdego dnia temu miejscu coraz więcej uwagi, uwagi którą powinien poświęcać na polowania lecz ostatni dzień okazał się być dla niego niezwykle... hmm... nudzący.
Większość dnia spędził on bowiem na krążeniu po okolicy bez jakiegokolwiek większego celu. Po powrocie do obozu zamiast przygotować się na następny dzień, odpocząć i zagryźć co nieco, poświecił on całą swoją uwagę na umeblowaniu swojego namiotu i obozu.
Co chwilę przekładał on przedmioty z miejsca na miejsce, czekając po tym chwilę tylko po to by przesunąć je ponownie.
Kiedy już był on zadowolony z rezultatu swojego spontanicznego przemeblowania pochylił się on nad swoim karabinem tylko po to by spędzić przy nim kolejne godziny.

[Albert Fryderyk de Espada]

Przebudziwszy się z marazmu dnia poprzedniego Albert zgodnie ze swoją wypracowaną codzienną rutyną, zjadł posiłek popił kawę z mały dodatkowym co nieco po czym zarzucił karabin na plecy i wyruszył w stronę jeziora rozeznać się co takiego działo się podczas jego nieobecności. Jeżeli szczęście mu dopisze może uda mu się coś upolować.
Karabin, czyściutki jak nigdy aż kusił aby zrobić z niego porządny użytek.


1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

94 - brak zwierzyny
3 - mała zwierzyna


Ten dzień przerwy był nie tylko potrzebny ale i owocny w skutkach. Myśliwemu nie zajęło zbyt wiele czasu aby dostrzec swoją pierwszą ofiarę. Gdy tylko postawił on stopę na brzegu jeziora kilkadziesiąt metrów od niego na brzegu ostrzegł dziką kaczkę której zielone pióra na głowie aż mieniły się odbijanym światłem. Mimo iż cel to był mierny byłby to świetny dodatek do trofeum myśliwego.
Nie chcą uszkodzić zwierzęcia załadował on słabszą amunicję do broni po czym oddał strzał zdobywając skromne lecz całkiem przyzwoite trofeum.

1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

Dzień 7


Zwierzyna wokół wodopoju kurczy się z każdym dniem, na początku było jej masa od małych gryzoni i ptaków po wielkie jelenie i kozy, teraz jednak cisza. Co bądź jakiś ryk niosący się echem w górskich dolinach lub trzepot skrzydeł jakiego przelatującego mi nad głową dzikiego ptactwa. W dodatku nie jestem sam.
Podczas rannego obchodu po okolicy znalazłem cudze ślady, na pewno nie należały do mnie a więc oznaczać to musi iż w okolicy pojawił się inny myśliwy. Nie lubię konkurencji i lepiej działam w pojedynkę lecz nie mam zamiaru się stąd wynieść. Sam jednej znalazłem to miejsce i zrezygnować z niego nie mam zamiaru.
Trzeba będzie poczekać być może nasz nieproszony gość jeszcze się ujawni.