Pavel van der Gibson - Tropiciel

[Albert Fryderyk de Espada]

98 - brak zwierzyny
34 - zwierzyna średnia


Pavel van der Gibson był uparty jak nikt inny. Już od kilku dni przeczesywał gęste, północne lasy, znosząc kapryśną pogodę – raz wilgotny chłód, raz duszny upał. Nie zamierzał się poddawać, choć ślady zwierzyny często prowadziły donikąd.

W końcu dostrzegł w zaroślach dorodnego dzika. Serce przyspieszyło, gdy powoli napiął łuk. Wiedział, że to zwierzę jest szybkie i czujne – musiał działać bezbłędnie.

Strzała świsnęła w powietrzu… i chybiła. W jednej chwili dzik zerwał się do ucieczki, zostawiając za sobą jedynie łamiące się gałęzie. Pavel zaklął pod nosem. Po tylu dniach poszukiwań i wysiłku los postanowił zakpić z niego.

1d100

[Pavel van der Gibson]

Nie pozostaje mi nic innego, jak zapolować raz jeszcze!

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

65 - zwierzyna średnia
72 - zwierzyna duża

Pavel nie pozwolił, by wcześniejsza porażka go przytłoczyła. Miejsce było dobre, teren sprzyjał zasadzką, a on wiedział, że dzik prędzej czy później tu wróci. Musiał tylko czekać.

I rzeczywiście, wkrótce w gęstwinie rozległ się szelest. Pavel dostrzegł sylwetkę dzika który pojawił się na skraju polany… lecz coś było nie tak. Zwierzę wyglądało na niespokojne. Po chwili wszystko stało się jasne – śladem dzika podążał wilk.

Dzik nie zamierzał walczyć – zerwał się do panicznej ucieczki, zostawiając drapieżnika samego. Pavel nie wahał się ani chwili. Skoro los podsunął mu inną zdobycz, zamierzał to wykorzystać.

Napiął łuk i wypuścił strzałę. Wilk padł po chwili. Nie był to dzik, na którego polował… ale taki cel był nawet lepszy.


1d100
1d100

[Pavel van der Gibson]

To była idealna kryjówka i miejsce, które pozwalało niezauważonym powiększać swój myśliwski dorobek. Strzały latały prosto, łuk spełniał swoje zadanie, mimo że na początku można było mieć wątpliwości, czy w erze precyzyjnej broni palnej, ma on w ogóle rację bytu. Okazał się jednak niezrównanym towarzyszem i bronią skrojoną pod długie polowania. Przede wszystkim był po prostu cichy. To wszystko składało się na zadowalający końcowy wynik zawodnika. Przynajmniej miał taką nadzieję, bo do końca jeszcze trochę. Na razie trzeba wrócić do kryjówki i jeszcze raz zaczaić się na grubego zwierza.

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100


22 - zdarzenie losowe

Podczas polowania w gęstym lesie, myśliwy znalazł się w trudnej sytuacji. Zaintrygowany ruchem wśród drzew, postanowił podążyć za ciekawym dźwiękiem. W biegu, w ferworze emocji, zgubił swój kołczan, w którym znajdowały się wszystkie strzały.

Zatrzymał się nagle. Uświadomił sobie, że stoi przed dylematem. Mógł teraz spędzić cenny czas na poszukiwaniu zgubionych zapasów, co oznaczałoby, że straci sporo czasu. Jednakże, decydując się na ten krok, miał szansę na kontynuowanie polowania z pełnym wyposażeniem, co dawało mu większe bezpieczeństwo i komfort.

Alternatywnie, mógł również zdecydować się na kontynuowanie polowania z zaimprowizowanymi stworzonymi na szybko strzałami. Ta decyzja wymuszała na nim większą ostrożność i kreatywność. Musiałby improwizować, by zdobyć zwierzynę, a każdy krok mógł się okazać kluczowy.


A. Szukasz zagubionego kołczanu tracąc 1 turę,
B. Decydujesz się kontynuował polowanie lecz otrzymujesz -25% szansy na znalezienie zwierzyny,

[Pavel van der Gibson]

Wybieram B

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100


20 - mała zwierzyna
19 - mała zwierzyna


Bycie wytrawnym tropicielem i myśliwym to coś więcej niż sztuka polowania, to również sztuka radzenia sobie pod presją w problematycznych sytuacjach. Pavel van der Gibson stał się właśnie mimochodem ofiarą takiego zdarzenia. W pogoni za swoją poprzednią zdobyczą musiał on zagubić swój kołczan na strzały bez których oczywiście niemożliwe byłoby już polowanie.

Nie wąchając się jednak zbyt długo myśliwy szybko wpadł na pomysł stworzenia dodatkowych strzał samemu z czegokolwiek co tylko miał pod ręką, tak uzbrojony ponownie zasadził się on na zwierzynę. Na tą nie musiał długo czekać gdyż szybko usłyszał on w oddali znajomy dźwięk.

Dwie dzikie kaczki siedzące nad brzegiem jeziora szybko padły jedna po drugiej gdyż nawet nie posiadając pierwszorzędnego sprzętu do polowań wszystko w rękach zaprawionego myśliwego może stać się śmiertelną bronią.


1d100
1d100

[Pavel van der Gibson]

Wychodząc z kryjówki i podążając śladem martwych zwierząt, które sam przed chwilą zabił, Pavel myślał o bezmiarze okrucieńs... tak na prawdę myślami był przy pysznym gulaszu, soczystych kiełbaskach, rosole z wielu rodzajów mięs i delikatnej sarninie. To będzie prawdziwa uczta i zwieńczenie polowania. Biesiada na zakończenie zawodów będzie największą nagrodą. Ale teraz trzeba jeszcze trochę się wysilić. To myśląc, powrócił do kryjówki i zaczął nasłuchiwać.

Poluję!

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100