

Ojciec Czas jest bóstwem zarządzającym czasem i przemijaniem, utożsamiany jest z pustelnikiem wędrującym po ziemi, trzymającym w ręku latarnię, którą zapala, kiedy nadchodzi noc i gasi gdy wstaje dzień.
Wraz z Matką Naturą sprawują pieczę nad naszym życiem, zmieniają pory roku, wpływają na pogodę i wszelkie cykle istnienia naszego świata.
Czas jest ulotny, upływa nieubłaganie, każdy z nas dostaje go tyle, ile mu jest pisane w Wielkiej Księdze Życia.
W chwili narodzenia Matka Natura nawleka na naszą Nić Życia korale naszego przeznaczenia, od długości tej nici zależy, ile czasu spędzimy na ziemi.
Zaś Ojciec Czas ostatniego dnia każdego roku zdejmuje jeden koralik, to daje nam poczucie upływającego czasu.
Każdy z nas ma taką nić z koralikami i tylko Ojciec Czas wie kiedy zdejmie ostatni koralik, po tym czasie wszyscy idziemy do Świętego Gaju, aby wraz z tymi, co już odeszli ucztować i pomagać tym, którzy zostali na ziemi.
Zaś ci, którzy na ziemi zrobili wiele złego, zostają na zawsze potępieni i tułają się po niej jako zmory, nocne zjawy czy strzygi.
To też topielice, które zazwyczaj czają się w rzekach i uwodzą młodzieńców, a następnie wciągają pod wodę, jak również zjawy pojawiające się nocą na rozwidleniu dróg, które mamią i mylą drogę.
Dlatego każdego dnia staraj się postępować godnie, aby zasłużyć na wieczne ucztowanie.







