Timan Demollari - Tropiciel

[T_Demollari]

Dotarłszy do osady startowej rychło udzielam wskazówek traperom, którzy powrócą do mojego obozu tymczasowego i przetransportują dotychczasowe zdobycze. Sam zażywszy snu we względnie wygodnym łóżku jestem gotów do powrotu na szlak. Już bez presji, bo dwa ustrzelone jelenie to nie w kij dmuchał. Ruszam w szlak, tym razem na północ, gdzie nie spodziewam się niesamowitych zdobyczy, ale skoro jestem w Edelweiss, to wypadałoby zwiedzić coś więcej.

Ruch na H3.

[T_Demollari]

Kolejny dzień na szlaku, teren może nie jest optymalny do poszukiwań czegoś większego, ale otwarta przestrzeń nieopodal osady wydaje się być idealnym miejscem na trafienie bażanta. Łuk w dłoń i spróbujemy znaleźć obiad.

Polowanie:
1d100
1d100

[T_Demollari]

31 - zwierzyna średnia
54 - zwierzyna średnia



Timan, przeczesując otwarte tereny w pobliżu osady, nagle dostrzegł ruch w wyższych partiach traw. Zamiast pojedynczych ptaków, jego oczom ukazała się mała grupa saren, które najwyraźniej opuściły leśną gęstwinę, by skorzystać z popołudniowego słońca na polanie.

Była to grupa składająca się z trzech osobników, żerujących w sporej odległości od siebie. Timan natychmiast przypadł do ziemi, zamieniając lekki chód na mozolne czołganie się w stronę najbliższego krzewu, który mógłby posłużyć za osłonę. Niestety, na otwartej przestrzeni wiatr bywa kapryśny – nagły, niespodziewany podmuch przeniósł zapach myśliwego prosto w stronę stada. Najstarsza samica gwałtownie uniosła łeb i w ułamku sekundy cała grupa, wykonując wysokie skoki, zniknęła w bezpiecznej ścianie lasu. Timanowi pozostało jedynie opuścić łuk i odprowadzić wzrokiem białe plamy na ich zadach.


1d100
1d100

[T_Demollari]

Gdybym miał engelsa za każdą sarnę, która przede mną zwiała to byłbym bogaczem. Nic to, z uśmiechem kontynuuję wędrówkę za bażantami. Na skraju lasu powinno być o to łatwiej, ruszam zatem dalej na północ.

Ruch na H2

[Heinz-Werner Grüner]

Gdybym miał engelsa za każdą sarnę, która przede mną zwiała to byłbym bogaczem. Nic to, z uśmiechem kontynuuję wędrówkę za bażantami. Na skraju lasu powinno być o to łatwiej, ruszam zatem dalej na północ.

Ruch na H2

Nie wiem skąd ta ksywka "Szturmowy", ale dla mnie po prostu "Fasanenkiller" (pol.pogromca bażantów) !

[T_Demollari]

Dotarłszy do miejsca w którym otwarte łąki się już niemal stykają z lasem próbuję szczęścia z wypatrywaniem kolejnej zdobyczy. Uparłem się na bażanty, ale kto wie, co przyniesie los.

Polowanie:
1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

48 - zwierzyna mała
23 - zwierzyna mała


Timan, balansując na granicy lasu i otwartej łąki, wciąż wypatrywał kolorowych piór bażantów, lecz los podsunął mu cel znacznie bardziej ruchliwy. Z gęstych zarośli na skraju polany wychyliła się grupka królików, które zwabione pierwszymi promieniami słońca, zaczęły żerować na młodej trawie.

Łowca natychmiast zamarł, a jego dłoń niemal odruchowo sięgnęła po strzałę. Króliki, słynące z niezwykłej czujności, trzepotały uszami przy każdym silniejszym podmuchu wiatru. Timan wyczekał moment, w którym jeden z nich oddalił się nieco od reszty stada i uniósł łeb, nasłuchując. Spust z wyjątkową lekkością wypalił krótko, a precyzyjny strzał dosięgnął celu, zanim zwierzę zdążyło wykonać skok. Pozostała część grupki, zaalarmowana nagłym poruszeniem, w ułamku sekundy rozpłynęła się w labiryncie nor i gęstych krzewów, zostawiając Timana z jedną, ale za to bardzo konkretną zdobyczą.



1d100
1d100

[T_Demollari]

Zawsze coś! Fachowym ruchem ściągam skórę, a mięso piekę przy ognisku. Przyzwoita kolacja, a i na jutro coś zostanie. Wieczorem zmierzam w stronę głębszego lasu, licząc, że tam będzie mi sprzyjało szczęście i wytropię coś większego.

Ruch na I1

[T_Demollari]

Wkroczywszy w ostępy lasu, ciemniejszego, jakby wieki starszego od gościnnych terenów na południu czuję na policzkach krople deszczu. Jak na złość, zaraz zbierze się ulewa. Wiem jednak, że ma to też swoje plusy, nie każde nadepnięcie na suchą gałazkę będzie słyszalne dla zwierząt. Z drugiej strony trzeba będzie pilnować, czy aby cięciwa nie namokła i chronić ją przed wodą. Nabrawszy powietrze w płuca rozpoczynam tropienie.

Polowanie:
1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

64 - zwierzyna średnia
11 - zwierzyna mała


Timan, zagłębiając się w mroczne ostępy lasu, czuł, jak pierwsze krople deszczu bębnią o jego skórzany kaftan. Wilgoć rzeczywiście stała się jego sprzymierzeńcem – stłumiła szelest kroków i zapach, pozwalając łowcy podejść niemal pod same nosy leśnych mieszkańców.

W gęstwinie paproci, tam gdzie deszcz spływał po pniach grubymi strugami, Timan dostrzegł dwie sylwetki. Pod niskim krzewem jagód skulił się zając, niemal niewidoczny Jednak wzrok Timana przykuło coś znacznie większego – spomiędzy dwóch dębów wyłonił się dorodny dzik, który rył w mokrej ziemi, szukając żołędzi.

Łowca musiał działać szybko, chroniąc cięciwę łuku przed nasiąknięciem wodą. Wybór był oczywisty – potężniejsza sylwetka dzika stanowiła pewniejszy cel w narastającej ulewie. Timan wypuścił strzałę, która przecięła deszczową kurtynę i uderzyła z głuchym odgłosem w zwierzę. Dzik padł niemal natychmiast, podczas gdy zając, zbudzony nagłym świstem, jednym susem zniknął w gęstych krzakach.



1d100
1d100