TSV 1887 Freiwald

[Heinz-Werner Grüner]

ADRES: nn, Freiwald
NAZWA SKRÓCONA: TSV 1887
PRZYDOMEK: Rzemieślnicy, Ministranci
BARWY: Zielono - Białe
STADION: Stadion an der Alten Apfelgarten (5850 miejsc)
SPONSOR: brak danych
SPONSOR TECHNICZNY: Poručnik
WŁAŚCICIEL: Ludwig Tomović (SLA)
TRENER: j.w.


STROJE:

SUKCESY

TROFEA: Brak

KLUBOWE REKORDY

Najwyższe zwycięstwo:
Najwyższa porażka:

[Heinz-Werner Grüner]

W trzeciej kolejce pojedynek na wyjeździe - zmierzyliśmy się z Könglicher SV.

Pierwsza połowa niemrawa, ale strzeliliśmy jednego gola i na przerwę schodziliśmy ze skromnym prowadzeniem.
W drugiej połowie worek z bramkami rozwiązał się na dobre, i mecz kończy się naszym zwycięstwem 5:0.
Szczególnie cieszą dwie bramki naszej gwiazdy o trilandzkich korzeniach - Manfreda Cassoli.

Mała ciekawostka: w tym meczu strzeliliśmy tylko jednego gola mniej niż w całym poprzednim sezonie
Awansowaliśmy na 4. miejsce w lidze, cieszmy się tym widokiem bo niedługo pewnie znowu będziemy szorować po dnie tabeli.

W tym sezonie faktycznie zaskakujecie, ale to dobrze dla Oberligi! Coś się dzieje na dole, zespoły się wzmacniają, liga wyrównuje, czego chcieć więcej?

[Ludwig Tomović]

Do końca sezonu tylko cztery kolejki, na ten moment 6. miejsce w tabeli i 11 punktów.

Ten sezon po prostu dogramy, ale szykujemy się powoli na jubileuszowy, 10. sezon Oberligi.
W planach jest dopracowanie "klimatu" drużyny, okolicznościowe stroje i inne atrakcje.

[Heinz-Werner Grüner]

Do końca sezonu tylko cztery kolejki, na ten moment 6. miejsce w tabeli i 11 punktów.

Ten sezon po prostu dogramy, ale szykujemy się powoli na jubileuszowy, 10. sezon Oberligi.
W planach jest dopracowanie "klimatu" drużyny, okolicznościowe stroje i inne atrakcje.

O! Dobrze, że zwrócił Szanowny na to uwagę, że dobijamy do "dyszki". Może i my faktycznie coś ciekawego wymyslimy jako zarządcy ligi.

[Ludwig Tomović]

Do końca sezonu tylko cztery kolejki, na ten moment 6. miejsce w tabeli i 11 punktów.

Ten sezon po prostu dogramy, ale szykujemy się powoli na jubileuszowy, 10. sezon Oberligi.
W planach jest dopracowanie "klimatu" drużyny, okolicznościowe stroje i inne atrakcje.

O! Dobrze, że zwrócił Szanowny na to uwagę, że dobijamy do "dyszki". Może i my faktycznie coś ciekawego wymyslimy jako zarządcy ligi.

Mamy patche, możemy wrócić do tematu trofeów, mogę postarać się potraktować je priorytetowo.
Można zrobić serię znaczków z herbami klubów, albo ze zdjęciami drużyn.

Poza tym mam w planach publikację, ale to już po 10. sezonie.

[Heinz-Werner Grüner]

Do końca sezonu tylko cztery kolejki, na ten moment 6. miejsce w tabeli i 11 punktów.

Ten sezon po prostu dogramy, ale szykujemy się powoli na jubileuszowy, 10. sezon Oberligi.
W planach jest dopracowanie "klimatu" drużyny, okolicznościowe stroje i inne atrakcje.

O! Dobrze, że zwrócił Szanowny na to uwagę, że dobijamy do "dyszki". Może i my faktycznie coś ciekawego wymyslimy jako zarządcy ligi.

Mamy patche, możemy wrócić do tematu trofeów, mogę postarać się potraktować je priorytetowo.
Można zrobić serię znaczków z herbami klubów, albo ze zdjęciami drużyn.

Poza tym mam w planach publikację, ale to już po 10. sezonie.

No i wszystkie pomysły wydają się trafione! Muszę tylko o tym pamiętać.

[Ludwig Tomović]

Niestety, nasi najważniejsi zawodnicy musieli w ostatnich dniach wyrabiać nadgodziny, przez co prawie nie zdążyliśmy na mecz wyjazdowy.

Z uwagi na powyższe, zmęczenie piłkarzy dało o sobie znać, więc nie było mowy o jakiejkolwiek walce - przegrywamy 2:0 z HSV Vorwarts Stadt.

[Heinz-Werner Grüner]

Niestety, nasi najważniejsi zawodnicy musieli w ostatnich dniach wyrabiać nadgodziny, przez co prawie nie zdążyliśmy na mecz wyjazdowy.

Z uwagi na powyższe, zmęczenie piłkarzy dało o sobie znać, więc nie było mowy o jakiejkolwiek walce - przegrywamy 2:0 z HSV Vorwarts Stadt.

Ha ha! Dobrze, że chociaż zdążyli na mecz!

[Ludwig Tomović]

Niestety, nasi najważniejsi zawodnicy musieli w ostatnich dniach wyrabiać nadgodziny, przez co prawie nie zdążyliśmy na mecz wyjazdowy.

Z uwagi na powyższe, zmęczenie piłkarzy dało o sobie znać, więc nie było mowy o jakiejkolwiek walce - przegrywamy 2:0 z HSV Vorwarts Stadt.

Ha ha! Dobrze, że chociaż zdążyli na mecz!

Opcją awaryjną było skrócenie nabożeństwa w pobliskiej świątyni i uzupełnienie składu grupą starszych ministrantów, ale wtedy porażka byłaby chyba jeszcze wyższa....

[Heinz-Werner Grüner]

Niestety, nasi najważniejsi zawodnicy musieli w ostatnich dniach wyrabiać nadgodziny, przez co prawie nie zdążyliśmy na mecz wyjazdowy.

Z uwagi na powyższe, zmęczenie piłkarzy dało o sobie znać, więc nie było mowy o jakiejkolwiek walce - przegrywamy 2:0 z HSV Vorwarts Stadt.

Ha ha! Dobrze, że chociaż zdążyli na mecz!

Opcją awaryjną było skrócenie nabożeństwa w pobliskiej świątyni i uzupełnienie składu grupą starszych ministrantów, ale wtedy porażka byłaby chyba jeszcze wyższa....

Może chłopaki by wymodlili jakiś remisik. Nigdy nie wiadomo.

[Ludwig Tomović]

W ostatnim meczu sezonu wygrywamy na Stadion an der Alten Apfelgarten 1:0 z Goldquellen Glänzberg.

Jednak mecz ten był szczególny z jeszcze jednego powodu, było to także ostatnie spotkanie w karierze Bruno Brockdorfa i Roberto Rastha.

Bruno zagrał cały mecz, natomiast Roberto zagrał ostatnie 3 minuty

Bruno Brockdorf wystąpił w 52 spotkaniach, strzelił 15 goli (najlepszy strzelec w historii TSV) i 9 razy asystował, a także 16 razy był wybierany do Jedenastki Kolejki.
Roberto Rasth zagrał w TSV 20 meczów i odnotował 1 asystę.

Po zakończeniu spotkania Bruno i Roberto odbyli "rundę honorową" wokół murawy, podchodząc i kłaniając się przed każdą trybuną. Następnie wrócili na środek boiska wzdłuż szpaleru utworzonego przez piłkarzy, działaczy i sztab TSV oraz rodziny zawodników.

Z trybun było słychać oklaski i gromkie okrzyki: Danke Bruno! Danke Roberto!

Pamiątkowe koszulki z liczbą określającą rozegrane przez zawodników mecze w barwach TSV wręczyły legendy Rzemieślników - Hagen Graulich (92 rozegrane mecze w TSV) i Arndt Speck (85 meczów w TSV, dotychczasowy rekordzista pod względem zdobytych bramek, "zdetronizowany" w tym sezonie przez Bruno).

Bruno i Roberto zostali jeszcze długo na murawie, ściskając swoje żony, dzieci i przyjaciół.
Była to jedna z najbardziej wzruszających chwil w historii TSV.