Przylot delegacji Republiki Bialeńskiej

[Peter Grüner]

Rządowy bialeński samolot zniżył lot, przebijając się przez gęstą koronę chmur, by po chwili oczom pasażerów ukazał się majestatyczny, surowy krajobraz Kotliny Edelweiss. Otoczone dumnymi, alpejskimi szczytami płyty lotniska Flughafen Edelweiss-Neue Gärten zbliżały się z każdą sekundą, aż w końcu koła maszyny z charakterystycznym piskiem dotknęły pasa startowego.



Prezydent Republiki wyjrzał przez okno, poprawiając krawat i rzucając okiem na zbliżający się Terminal Pasażerski. Choć powietrze na zewnątrz z pewnością było rześkie i typowo górskie, atmosfera wokół tej wizyty od samego początku zapowiadała się wyjątkowo ciepło. Wszystko było dopięte na ostatni guzik, a cała delegacja była w pełni gotowa na nadchodzące rozmowy.

Gdy silniki samolotu ostatecznie ucichły, a schody podstawiono pod drzwi maszyny, Prezydent Suworow wziął głęboki oddech i z uśmiechem na twarzy wyszedł na edelweisską ziemię, gotów na oficjalne spotkanie z Oberhauptem i rozpoczęcie nowego rozdziału w relacjach obu państw.

- Guten Tag, Edelweiss! - rzucił cicho pod nosem, schodząc po stopniach w stronę terminalu. - Piękne widoki, a czuję, że najlepsze momenty tej wizyty dopiero przed nami.

[Heinz-Werner Grüner]

Na płycie lotniska Flughafen Edelweiss–Neue Gärten panował dziś wyjątkowy ruch. Wzdłuż czerwonego dywanu ustawiono kompanię reprezentacyjną Gwardii Cywilnej w paradnych mundurach, a nad terminalem powiewały flagi Republiki Bialeńskiej oraz Kotliny Edelweiss. Wśród oczekujących znajdowali się najważniejsi przedstawiciele państwa, faktotum @Femme Mystere i @Albert Fryderyk de Espada, szef dyplomacji @Joachim Cargalho, a także dowódcy wojskowi i pozostali członkowie Centrali Państwowej.

Gdy Prezydent Piotr Suworow opuścił pokład samolotu, na czoło delegacji wystąpił sam Oberhaupt Kotliny Edelweiss, Heinz-Werner Grüner. Ubrany w ciemny, perfekcyjnie skrojony płaszcz z charakterystycznym srebrnym szarotkowym emblematem na kołnierzu, przywitał gościa spokojnym, lecz serdecznym uśmiechem.

- Herr Präsident, witamy w Kotlinie Edelweiss! - wykrzyczał radośnie - To dla nas zaszczyt gościć Pana oraz delegację Republiki Bialeńskiej. Mam nadzieję, że pobyt wśród naszych gór okaże się równie owocny, co przyjemny.
Oberhaupt wyciągnął dłoń w geście powitania, po czym wskazał na zgromadzonych przedstawicieli państwa.

- Pozwoli Pan, że przejdziemy od razu do programu wizyty. W Der Sitz wszystko jest już przygotowane. Po załatwieniu wszelkich formalności udamy się na przejażdżkę. Pokażę Panu co w Szarotkowej Krainie jest najpiękniejsze - Grüner szybko streścił plan na dzisiejszą wizytę.

Po krótkiej ceremonii powitalnej i prezentacji delegacji obaj przywódcy wraz ze swoimi współpracownikami wsiedli do kolumny rządowych samochodów. Eskortowany przez motocyklistów konwój opuścił teren lotniska i skierował się ku centrum stolicy.

Kilkanaście minut później kolumna zatrzymała się na Ohne Titel Platz, tuż przed Der Sitz. Oberhaupt odwrócił się w stronę swojego gościa.

- Herr Präsident, zapraszam. Przed nami wiele tematów do omówienia, ale najpierw pozwolę sobie pokazać Panu jedno z najważniejszych miejsc naszej dyplomacji.

Po tych słowach obaj przywódcy skierowali się do wnętrza budynku, gdzie oczekiwała już sala konferencyjna przygotowana na pierwszą rundę rozmów.

[Heinz-Werner Grüner]

Dalsza część wizyty delegacji Republiki Bialeńskiej

w Der Sitz

[Peter Grüner]

Gdy kolumna pojazdów dotarła na miejsce, przed Prezydentem wyrósł znajomy widok gotowego do startu samolotu. Suworow wysiadł z auta, poprawił płaszcz i stanął na płycie lotniska, patrząc na edelwajskie szczyty i czekając na ostateczne, oficjalne pożegnanie z władzami Krainy Szarotek przed wejściem na pokład.
Chłodny, górski wiatr smagał płytę lotniska, a ryk rozgrzewających się silników bialeńskiego samolotu rządowego przypominał, że ta owocna wizyta dobiega końca. Piotr Suworow zatrzymał się tuż przed schodami prowadzącymi na pokład maszyny. Spojrzał jeszcze raz na majestatyczne, ośnieżone szczyty Edelweiss, a potem odwrócił się twarzą do towarzyszących mu gospodarzy.
Prezydent zerknął na swój nowy, edelwajski zegarek - odmierzał czas bezbłędnie. Z uśmiechem poprawił kołnierz płaszcza i wyciągnął dłoń do Heinza-Wernera oraz pozostałych członków delegacji Krainy Szarotek.

- To był intensywny, ale wyjątkowo udany czas, panowie - powiedział Suworow donośnym głosem, przekrzykując lekki szum maszyn. - Dziękuję za gościnę, za rozmowy i za te chwile w rezydencji, które na zawsze zostaną w naszej pamięci. Czekamy na Was na mundialu!

Piotr uścisnął dłonie żegnających go gospodarzy, dając sygnał swojej bialeńskiej delegacji do zajmowania miejsc w samolocie. Sam wszedł pewnym krokiem po stopniach trapu, wszedł na pokład i zajął swoje miejsce.



​Gdy tylko drzwi maszyny zostały zaryglowane, samolot zaczął powoli kołować na pas startowy, by po chwili oderwać się od ziemi i opuścić lotnisko. Bialeńska delegacja odleciała, obierając kurs powrotny na Wolnograd i żegnając się z Krainą Szarotek.

[Leszek Ebe-Grüner]

Tak też Leszek zadowolony że ugościł delegację Bialeńską, ale co ważniejsze przyjaciół, stał przy lotnisku, razem z mrówkojadem Stefanem oraz obok Heinzem i pożegnał się machając ręką.

-Leszek: To było niesamowite spotkanie. Dziękujemy za nie. Oczywiście pojawimy się na pewno na mundialu!

Leszek jednak nie robił tego dla piłki nożnej. Jak wiadomo za nią nie przepadał. Zrobi to dla przyjaciół. To dla nich pojawi się na mundialu. Jeszcze na koniec popatrzył jak zareaguje jego ojciec na to, że niestety przyjaciele z Bialenii muszą już odlatywać i się pożegnać. Z kolei Mrówkojad Stefan przed odlotem podbiegł na szybko przytulić się nosem pierw do Piotra, a potem do Markusa, a następnie z powrotem oddalił się i był obok nas.

[Heinz-Werner Grüner]

Serdecznie dziękujemy. To była taka wizyta na jaką zasługujemy!