Operacja „Ostatnia Droga”

[Mikołaj Radziwiłł]

Operation Letzter Weg
Operacja „Ostatnia Droga”

Śnieg nad Kotliną nie spadł jeszcze na tyle gęsto, by przykryć drogi białym puchem, ale drobne płatki od dłuższego czasu wirowały w powietrzu, osiadając na poboczach, dachach mijanych zabudowań i masce ciemnoniebieskiego samochodu marki Ebe rocznik bieżący. Chłód, jak zawsze, nadciągał od gór, a wraz z nim cisza, który w edelweisskich dolinach potrafiła sprawić, że nawet najgłośniejszy silnik wydawał niepokojąco odgłos.
Tak, to sam oberhaupt Heinz-Werner Grüner wracał do domu.

Jeszcze wczoraj był w Bundżadar w Nan Di, gdzie kończył się Rajd Wspólnoty Narodów. Obowiązki wzywały, więc dziś już jest w Kotlinie. Celem było ukochane Stadt Edelweiss, stolica Szarotkowej Krainy, siedziba jego władzy i miejsce, w którym czekały kolejne obowiązki...
Powrót nie należał do najkrótszych. Trasa wiodła od strony granicy austro-węgierskiej (a cały ten wielki kraj musiał przebyć w pojedynkę), przez Gamsentor, górską przełęcz zwaną własnie Bramą Kozic.
Widoczność pozostawała jeszcze przyzwoita, nawierzchnia była wilgotna, a samochód posłusznie pokonywał kolejne zakręty.
Dopiero po zjeździe z przełęczy pojawiły się komplikacje.

Główna droga ekspresowa A1 prowadząca bezpośrednio do Stadt Edelweiss została tymczasowo zamknięta. Z daleka było widać światła pojazdów służb, a ustawione przy wjeździe oznakowanie nie pozostawiało wątpliwości: wypadek albo poważniejsze prace drogowe. Grüner nie zamierzał tracić czasu na oczekiwanie w kolejce. Skierował samochód na wyznaczony objazd, prowadzący w stronę Prahburga.

Droga stała się węższa, a krajobraz nabrał bardziej prowincjonalnego charakteru. Zamiast przemysłowych zabudowań i kolejnych drogowskazów pojawiły się kamienne murki, niewielkie gospodarstwa oraz ciemne sylwetki stodół. W pewnym momencie samochód minął małe siedlisko, którego nazwy Oberhaupt nie potrafił sobie przypomnieć. Kilka domów skupionych wokół starej kapliczki, drewniana wiata przystankowa i samotna gospoda z szyldem Zum letzten Gamsbock (edel. Pod Ostatnim Koziorożcem). Na mapach miejsce figurowało zapewne jako Kohlbrunn, lecz dla Grünera było jedynie jednym z wielu zapomnianych zakątków Kotliny.

Nie zwolnił. Jego EBE Ego3st jeszcze miał sporo "pary" po rajdzie. Myślami pozostawał jeszcze przy ostatnich wydarzeniach rajdu. Zmęczenie dawało o sobie znać, a powtarzalny rytm silnika i kół na mokrej nawierzchni sprzyjał zamyśleniu. Nie była to jednak senność, która odbierałaby mu zdolność reagowania. Wciąż obserwował drogę, pobocza i mijane zabudowania, choć przez krótką chwilę pozwolił myślom odpłynąć daleko od spraw bieżących.

Wtedy dostrzegł ruch w lusterku. Najpierw był to jedynie ciemny kształt, niepasujący do obrazu drogi. Potem błysk metalu. Sylwetka człowieka stojącego przy poboczu, częściowo osłoniętego przez zabudowania, z bronią uniesioną w kierunku nadjeżdżającego samochodu. Grüner nie potrzebował drugiego spojrzenia.
Nie wyglądało to na przypadkowego przechodnia ani myśliwego. Człowiek nie próbował zatrzymać pojazdu, nie dawał żadnych znaków. Celował.

Zamach!

Oberhaupt szarpnął kierownicą, jednocześnie wciskając pedał gazu. Huk strzału rozdarł zimowe powietrze. Pocisk uderzył gdzieś w karoserię albo przeleciał tuż obok. Trudne to było do stwierdzenia w pierwszej chwili. Samochód zatańczył na wilgotnej nawierzchni, tylne koła na moment straciły przyczepność, ale Grüner zdołał utrzymać pojazd na drodze.
Nie oglądał się ponownie. Przyspieszył, wykorzystując każdy dostępny metr. Kolejne zakręty pokonywał z napiętymi mięśniami ramion, a czarne, skórzane rękawice mocniej zacisnęły się na drewnianej kierownicy. Za przednią szybą przesuwały się nagie drzewa, kamienne ogrodzenia i rozrzucone po poboczach płaty śniegu. W lusterku nie dostrzegał już strzelca, ale nie oznaczało to, że niebezpieczeństwo minęło.

Nie miał zamiaru jechać dalej do Prahburga. Nie zamierzał też wracać na zamkniętą ekspresówkę i ryzykować, że napastnik przewidział jego trasę. Znał natomiast miejsce, w którym mógł liczyć na uzbrojonych ludzi, łączność i natychmiastową reakcję. W takiej sytuacji mógł się udać tylko do Grünerwald.
Zawrócił przy najbliższej możliwości i skierował samochód na drogę prowadzącą do rozległego kompleksu wojskowego. Każda minuta zaczynała mieć znaczenie. Jeśli zamach został przygotowany z wyprzedzeniem, strzelec mógł mieć wspólników, a zamknięcie głównej drogi wcale nie musiało być przypadkiem. Ta myśl, raz dopuszczona do świadomości, nie dawała już spokoju.

Wjazd do Grünerwaldu pojawił się przed nim szybciej, niż się spodziewał. Nie na darmo przydał się pojazd marki EBE.
Posterunek wartowniczy, zasieki, budynki administracyjne i rozległe koszary tworzyły znajomy obraz wojskowej infrastruktury. Na placu manewrowym trwały jeszcze zwyczajne czynności służbowe, żołnierze przemieszczali się między budynkami, a z jednego z garaży dobiegał odgłos uruchamianego silnika. Wszystko wyglądało tak, jakby świat poza murami garnizonu nadal funkcjonował normalnie. Do chwili, gdy samochód Oberhaupta wpadł na teren jednostki...

Pojazd zatrzymał się gwałtownie przed budynkiem wartowni. Grüner otworzył drzwi i wysiadł, niemal potykając się o własne nogi. Nie został postrzelony. Nie czuł bólu ani nie dostrzegał krwi, choć adrenalina sprawiała, że dłonie wciąż drżały mu nieznacznie. Dopiero teraz zauważył ślady po uderzeniu na karoserii i zrozumiał, jak niewiele brakowało, by podróż zakończyła się zupełnie inaczej.

- Alarm! Natychmiast ogłosić alarm! - rzucił w kierunku najbliższych żołnierzy, nie pozostawiając miejsca na dyskusję.
- Zamach na Oberhaupta! Uzbrojony napastnik na drodze objazdowej w kierunku Prahburga. Natychmiast zabezpieczyć drogi dojazdowe, powiadomić patrole i rozpocząć poszukiwania. Chcę wiedzieć, kto tam był, skąd przyszedł i dokąd się udał!

Wartownia natychmiast ożyła. Jeden z żołnierzy pobiegł do telefonu, drugi ruszył w stronę budynku dowództwa, a kolejni zaczęli przekazywać polecenia dalej. Zwyczajny rytm garnizonu ustąpił miejsca gwałtownemu, skoordynowanemu ruchowi. Wkrótce miały zostać zamknięte bramy, wystawione posterunki i skierowane w teren pierwsze patrole.

Grüner zdjął rękawice, po czym odwrócił się w stronę swojego samochodu. Na moment spojrzał na uszkodzoną karoserię. Nie był człowiekiem, którego łatwo było wyprowadzić z równowagi, lecz świadomość, że ktoś próbował odebrać mu życie na jednej z dróg jego własnej Kotliny, budziła w nim gniew znacznie większy niż strach.
Nie zamierzał traktować tego jako zwykłego incydentu.
Jeżeli ktoś odważył się zaatakować "ukochanego ojca narodu", musiał mieć powód, wsparcie albo przekonanie, że konsekwencje go nie dosięgną. Każda z tych możliwości była równie niepokojąca. Grüner nie wiedział jeszcze, czy za zamachem stał pojedynczy przeciwnik, zorganizowana grupa czy ktoś, kto dysponował informacjami o jego trasie powrotnej. Wiedział natomiast, że zamknięcie ekspresówki i wymuszony objazd muszą zostać dokładnie sprawdzone.
Wszedł do budynku dowództwa, gdzie już oczekiwano na jego dalsze rozkazy.
- Chcę pełnego raportu o zamknięciu drogi ekspresowej. Kto wydał decyzję, kiedy ją podjęto i kto odpowiadał za objazd. Zabezpieczyć wszystkie dostępne meldunki, nie dopuścić do zacierania śladów. I jeszcze jedno: żadnych pochopnych komunikatów dla prasy. Najpierw ustalimy, co się wydarzyło.

Na korytarzu rozległy się szybkie kroki kolejnych oficerów. Za oknami śnieg padał już nieco gęściej, przykrywając plac manewrowy cienką, białą warstwą.

Heinz-Werner Grüner przeżył zamach. Trzeba sobie jednak racjonalnie zadać pytanie: Czy zagrożenie minęło?

@Albert Fryderyk de Espada - sytuacja wymaga pilnego kontaktu i ustalenia dalszych działań. Oberhaupt Kotliny Edelweiss oczekuje reakcji na próbę zamachu oraz współpracy przy ustaleniu, kto stał za atakiem.

Na terenie Grünerwaldu ogłoszono alarm. Rozpoczynało się polowanie na zamachowca.

KTO STRZELAŁ? JAK WYGLĄDAŁ?
Imię i mazwisko, organizacja, narodowość, znaki szczególne?

[Albert Fryderyk de Espada]

Śledztwo w sprawie zamachu na Oberhaupta Grünera przyniosło w ostatnich dniach istotny postęp. Tym razem nie chodziło jednak o kolejne znalezisko na miejscu zdarzenia ani o relację przypadkowego świadka, lecz o zatrzymanie człowieka, którego okoliczności pojawienia się w Wolkenbad wzbudziły poważne podejrzenia służb.

Mężczyzna próbował dostać się na pokład promu kursującego z Wolkenbad do Glänzbergu. Podczas kontroli dokumentów pracownicy służb portowych dostrzegli w nich szereg niezgodności, których zatrzymany nie potrafił w przekonujący sposób wyjaśnić. Wobec braku możliwości potwierdzenia jego tożsamości wezwano odpowiednie służby. Przeprowadzona wstępna weryfikacja nie przyniosła rezultatu, dane mężczyzny nie figurują w dostępnych rejestrach, a on sam odmówił złożenia jakichkolwiek wyjaśnień.

Ustalono dotychczas, że przybył do Wolkenbad dzień po zamachu z Prahburga. Nie wiadomo jeszcze jaki był pierwotny cel jego podróży. Nie udało się również ustalić, czy próbował opuścić miasto z własnej inicjatywy, czy też kierował się do Glänzbergu w związku z wydarzeniami poprzedzającymi zatrzymanie.

Informacja o zatrzymaniu została przekazana do sztabu śledczego. Admirał Albert de Espada polecił przygotować transport mężczyzny do stolicy, gdzie zostanie poddany szczegółowemu przesłuchaniu. Konieczne będzie przede wszystkim ustalenie jego prawdziwej tożsamości, pochodzenia dokumentów oraz powodów, dla których zdecydował się na podróż właśnie do Glänzbergu. Dopiero później będzie można ocenić, czy jego obecność w Wolkenbad ma bezpośredni związek z zamachem.

W toku dalszych czynności odnotowano również komplikacje dotyczące drugiego z badanych wątków. Stan zdrowia kierowcy ciężarówki uczestniczącej w wypadku na trasie A1 uległ nagłemu pogorszeniu, przez co jego przesłuchanie musiało zostać odłożone do czasu uzyskania zgody lekarzy. Nie wstrzymuje to jednak analizy dokumentacji transportu, chociaż ich dotychczasowa analiza zdaje się dała już śledczym wszystkie możliwe do odzyskania z jej informacji.

[Albert Fryderyk de Espada]

Śledztwo w sprawie zamachu na Oberhaupta Grünera weszło w nową fazę. Choć zatrzymany wcześniej w Wolkenbad mężczyzna został już przewieziony do stolicy i poddany przesłuchaniu, dotychczasowe czynności nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Podejrzany konsekwentnie odmawia współpracy, nie udzielając odpowiedzi na zadawane pytania ani nie przedstawiając żadnych informacji, które pozwoliłyby ustalić jego prawdziwą tożsamość lub okoliczności pobytu w Kotlinach Edelweiss.

Tymczasem w samym Wolkenbad śledczy natrafili na kolejny istotny ślad. Na terenie miasta odnaleziono porzucony samochód, którego wygląd odpowiada opisowi pojazdu, jakim według zeznań świadków mieli posługiwać się sprawcy zamachu. Pojazd został zabezpieczony, a na miejscu rozpoczęto szczegółowe oględziny. Ich celem jest ustalenie pochodzenia samochodu, jego właściciela oraz ewentualnych śladów mogących pomóc w odtworzeniu trasy, jaką przebyli podejrzani po opuszczeniu Kohlbrunn.

Zanim jednak śledczy zdążyli zakończyć pracę w Wolkenbad, niepokojące wiadomości nadeszły z Glänzbergu.

W miejscowym porcie rzecznym doszło do incydentu z udziałem nieznanego mężczyzny. Podczas próby wylegitymowania go przez lokalne służby pojawiły się wątpliwości dotyczące przedstawionych przez niego dokumentów. Mężczyzna, zamiast podporządkować się dalszej kontroli, niespodziewanie sięgnął pod płaszcz i wydobył pistolet maszynowy. Oddał on natychmiast kilka strzałów w kierunku obecnych funkcjonariuszy, raniąc dwóch z nich, po czym wykorzystując zamieszanie, zbiegł z miejsca zdarzenia.

Ranni funkcjonariusze zostali niezwłocznie objęci opieką medyczną. Na miejsce skierowano dodatkowe oddziały policji, a wkrótce do działań włączono również jednostki wojskowe. W Glänzbergu zarządzono obławę, obejmującą zarówno teren portu, jak i okoliczne ulice oraz drogi wyjazdowe. Trwają poszukiwania napastnika, którego tożsamość pozostaje nieznana.

Wiadomość o strzelaninie szybko dotarła do sztabu prowadzącego śledztwo w sprawie zamachu. Szczególną uwagę zwrócono na rodzaj broni użytej przez napastnika. Wstępne ustalenia wskazują, że jej kaliber odpowiada temu, który stwierdzono podczas oględzin miejsca zamachu na Oberhaupta. Nie jest to jeszcze wystarczający dowód na tożsamość broni ani na udział mężczyzny w tamtym zdarzeniu, jednak w połączeniu z wcześniejszymi zeznaniami świadków i próbą przedostania się zatrzymanego do Glänzbergu z Wolkenbad jak poprzedni zatrzymany, stanowi okoliczność wymagającą szczegółowego zbadania.

W związku z dzisiejszym incydentem, do którego doszło na terenie portu w Glänzbergu, pragnę przekazać najważniejsze informacje dotyczące aktualnej sytuacji.

Podczas rutynowych czynności kontrolnych funkcjonariusze lokalnych służb podjęli próbę wylegitymowania mężczyzny, którego dokumenty wzbudziły uzasadnione wątpliwości co do ich autentyczności. W trakcie kontroli nieznany osobnik użył broni palnej, raniąc dwóch funkcjonariuszy, a następnie zbiegł z miejsca zdarzenia.

Obaj poszkodowani zostali objęci opieką medyczną. Ich stan jest przedmiotem zainteresowania odpowiednich służb medycznych centrum medycznego w Glänzbergu .

Na terenie samego miasta prowadzone są obecnie intensywne działania poszukiwawcze z udziałem policji oraz jednostek wojskowych. Priorytetem pozostaje odnalezienie i zatrzymanie sprawcy, a także zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom.

Pragnę również potwierdzić, że incydent jest analizowany w kontekście trwającego dochodzenia w sprawie zamachu na Oberhaupta. Dotychczasowe ustalenia wskazują na pewne zbieżności, które wymagają dalszej weryfikacji. Na tym etapie nie należy jednak wyciągać pochopnych wniosków ani utożsamiać napastnika z osobami poszukiwanymi w związku z wcześniejszymi wydarzeniami.

Apeluję do mieszkańców Glänzbergu o zachowanie spokoju i stosowanie się do poleceń służb. Osoby, które mogły być świadkami zdarzenia lub posiadają informacje mogące pomóc w ustaleniu miejsca pobytu napastnika, proszone są o niezwłoczne przekazanie ich lokalnym władzom. Jednocześnie proszę o nieutrudnianie prowadzonych czynności i powstrzymanie się od rozpowszechniania niesprawdzonych doniesień.

Nie zamierzamy pozostawić tego zdarzenia bez odpowiedzi. Sprawca zostanie odnaleziony, a wszystkie okoliczności zarówno dzisiejszej strzelaniny, jak i wcześniejszego zamachu zostaną wyjaśnione niebawem.