Niespodzianka Panów

[August Neumann]

Wolkenbad przygotowywało się do kolejnej imprezy w mieście. Święto Wina zbliżało się wielkimi krokami. Na rynku ustawiano drewniane stoiska, w Edelweiss Kaffee pachniało świeżo pieczonym ciastem, a w winnicy Wein und Wunder trwały ostatnie przygotowania do uroczystości. Wśród całego tego zamieszania August zachowywał się jednak wyjątkowo tajemniczo.vOd kilku dni znikał na długie godziny, prowadził ciche rozmowy telefoniczne, a kiedy tylko w pobliżu pojawiała się Bella, natychmiast zmieniał temat.
Pewnego wieczoru Otto otrzymał od niego krótką wiadomość:

„Musimy porozmawiać. Pilna sprawa. I pamiętaj, ani słowa Martinie!”

Spotkali się w gabinecie lekarskim Augusta. Na biurku leżała mapa winnicy, kilka kartek, elegancka koperta.

– Otto, mam pewien pomysł – rozpoczął August, nalewając im po kieliszku wina.
– Jeśli znowu chodzi o to, żebym pomagał ci przy zbiorach, to uprzedzam, że moje plecy mają już wystarczająco dużo obowiązków.

August uśmiechnął się tajemniczo.

– Tym razem chodzi o coś znacznie ważniejszego. Chciałbym przygotować dla Belli niespodziankę, której nigdy nie zapomni. - Otto odstawił kieliszek.
– Brzmi poważnie. Co planujesz? - August przez chwilę milczał, po czym położył na biurku niewielkie pudełeczko.
– Chcę, aby podczas Święta Wina wydarzyło się coś wyjątkowego. Coś, co sprawi, że ten dzień stanie się najpiękniejszym dniem w jej życiu.

Otto spojrzał na kartki, a następnie na przyjaciela.

– Rozumiem… A czy mogę zapytać, czy w tej historii jest miejsce również dla Martiny? - August zaśmiał się.
– Właśnie dlatego cię wezwałem. Mam wrażenie, że obaj mamy wobec naszych wybranek podobne plany.

Otto przez moment patrzył na niego z niedowierzaniem, po czym szeroko się uśmiechnął.

– A więc szykuje się coś naprawdę wielkiego!
– I właśnie dlatego potrzebuję twojej pomocy. Wszystko musi być dopracowane w najmniejszym szczególe. Żadnych przecieków, żadnych podejrzeń. Bella nie może niczego odkryć, a Martina tym bardziej.
– August, możesz na mnie liczyć. Martina nie dowie się absolutnie niczego.
– Mam nadzieję. Bo jeśli nasze plany się powiodą, tegoroczne Święto Wina przejdzie do historii Wolkenbad.

Obaj wznieśli kieliszki. Nie wiedzieli jeszcze, ile trudności przyniosą im najbliższe dni, ile razy będą musieli wymyślać wymówki i jak blisko odkrycia tajemnicy znajdą się ich wybranki. Jedno było pewne: w Wolkenbad szykowało się coś, czego nikt nie mógł przewidzieć.
A największa niespodzianka miała dopiero nadejść…

CDN

[Iwan von Lisendorff]

Od tajemniczego spotkania w gabinecie Augusta minęło kilka dni. Przygotowania do Święta Wina trwały w najlepsze, a Wolkenbad coraz bardziej przypominało wielki plac festiwalowy. August i Otto spotykali się regularnie, zawsze pod pretekstem omawiania spraw organizacyjnych. Przecież Doktor odpowiadał za całą oprawę festiwalową. W rzeczywistości ich rozmowy dotyczyły czegoś zupełnie innego. Było wczesne przedpołudnie kiedy oboje spotkali się ponownie w Gabinecie Augusta w szpitalu.
Na biurku leżał już szczegółowy plan przygotowań. Były tam listy gości - o których wiedziała również Bella, bo ich zapraszała - zamówienia na kwiaty, ustalenia dotyczące muzyki oraz kilka eleganckich kopert, których zawartość miała pozostać jeszcze tajemnicą.

- Otto, najważniejsza jest dyskrecja - przypomniał August, przeglądając notatki. - Bella, ani Martina nie mogą niczego zauważyć.
- Oczywiście, herr Doktor. Jestem człowiekiem niezwykle dyskretnym - odpowiedział Otto z dumną. August spojrzał na niego znad okularów.
- Ostatnim razem, kiedy miałeś zachować tajemnicę, powiedziałeś Martinie, że kupujesz jej prezent, bo zgubiłeś rachunek.
- To była bardzo przekonująca historia!
- Otto, kupiłeś jej wtedy trzy bukiety kwiatów w ciągu jednego dnia!
- Chciałem mieć pewność, że przynajmniej jeden się jej spodoba! - August westchnął, ale nie potrafił powstrzymać się od uśmiechu. Otto był naprawdę chodzącą katastrofą, i zastanawiał się jak Martina daje sobie z nim radę na codzień.



Tajemnicza przesyłka
Tego samego popołudnia Otto otrzymał ważną przesyłkę. W środku znajdowały się ważne dokumenty wymagające szczególnej ostrożności i kilka drobiazgów potrzebnych do realizacji planów. August wyraźnie zaznaczył, że wszystko musi trafić do jego gabinetu i nie może dostać się w niepowołane ręce (oczywiście miał na myśli Bellę i Martinę).

- Rozumiem, Dostarczę osobiście. Bez świadków, bez pytań i bez niepotrzebnego zamieszania - zapewnił Otto.

Niestety, już po kilkunastu minutach okazało się, że teoria i praktyka w przypadku Otta to dwie zupełnie różne sprawy. W drodze do Szpitala spotkał Martinę.

- Otto! Dokąd tak pędzisz?
- Ja?! Nigdzie! To znaczy… do Doktora. Sprawa służbowa związana z Świętem.
- A co mu tam niesiesz?
- Dokumenty. Bardzo nudne dokumenty. Medyczne… Same choroby, formularze i takie tam. - powiedział na szybko, bez zastanowienia.
- Medyczne i powiązane z Świętem Wina? Pokaż mi je.
- NIE! - wyrwało się Otto nazbyt nerwowo. Martina uniosła brwi.
- Coś ty taki nerwowy?
- Bo… Bo… są tam bardzo niebezpieczne informacje!
- Niebezpieczne?
- Tak! Można się od nich zarazić! - powiedział Otto szybko się odwracając i biegnąć w stronę szpitala. Martina patrzyła za oddalającym się chłopakiem i pokręciła głową.
- Co on znowu takiego majstruje… - pomyślała i odwróciła się w stronę miasteczka. Otto oddalając się od ukochanej odetchnął z ulgą. Ale tak mu się tylko wydawało. Bo za chwilę miała przydarzyć się kolejna wpadka…

CDN