🕵️‍♂️ Anonimowość w sieci – czy jeszcze jej potrzebujemy? Przemyślenia z Kotliny Edelweiss

[Pavel van der Gibson]

Jeśli chodzi o wcielanie się w postać w mikro, to ja np. zupełnie nie buduję postaci, robię to co bym robił pod własnym nazwiskiem. Wszystko co robię, robię jako ja, bez rozdzielania, że to moja postać, a że ona jest taka i taka, topowinna robić tak i tak. W mikro jestem sobą, tyle że z avatarem i nickiem, dostosowując się do warunków mikronacyjnych. Dlatego nie za bardzo lubię narrację, wolę działać i tworzyć inicjatywy, które są bardziej "materialne" czy grywalizacyjne, niż fabularne.

[Heinz-Werner Grüner]

Jeśli chodzi o wcielanie się w postać w mikro, to ja np. zupełnie nie buduję postaci, robię to co bym robił pod własnym nazwiskiem. Wszystko co robię, robię jako ja, bez rozdzielania, że to moja postać, a że ona jest taka i taka, topowinna robić tak i tak. W mikro jestem sobą, tyle że z avatarem i nickiem, dostosowując się do warunków mikronacyjnych. Dlatego nie za bardzo lubię narrację, wolę działać i tworzyć inicjatywy, które są bardziej "materialne" czy grywalizacyjne, niż fabularne.

Każdy ma swoje podejście do mikroświata i to własnie też jest cudowne!

[Fabio Rhyner]

I tu pojawia się pytanie:
Czy ludzie wciąż chcą anonimowości w sieci?
Czy może Internet stał się miejscem, gdzie liczy się tylko to, co prawdziwe, piękne i publiczne?
Czy jest jeszcze przestrzeń na alternatywne tożsamości, kreatywne światy i życie poza algorytmem?
Chętnie poznam Wasze zdanie.

Anonimowość w sieci w dalszym ciągu obowiązuje, choć w pewnym sensie w coraz niższym stopniu. Mam wrażenie, że ten pęd życia, globalizm, kapitalistyczna wizja życia prowadzi do tego, że większość ludzi czuje potrzebę pokazania się. Przedstawienia w trochę lepszym świecie, być może atrakcyjniejszym, bardziej pełnym wrażeń. Zdjęcia multum relacji, profili społecznościowych, pytanie o definicję szczęścia nie przybiera już jednoznacznej odpowiedzi. Gdy cieszymy się jesteśmy, szczęśliwi, powodzi nam się pragniemy żeby cały świat o tym wiedział ale gdy przychodzą, chwile zwątpienia, niepewności - milczymy, boimy się oceny, krytyki mniej lub bardziej zasadnej. Wydaje mi się, że ten mechanizm cieszenia się, chwalenia jest gdzieś głęboko zakorzeniony w nas samych i intuicyjne bardziej zrozumiały.

Można dostrzec dwa trendy, ludzi którzy coraz bardziej "otwierają się" na otaczającą ich rzeczywistość oraz ludzi, których to "bodźcowanie" spycha bardziej w stronę anonimowości.

Choć chciałbym wierzyć, że jest inaczej internet raczej zmierza w stronę tego kosnjumpcjonistycznego piękna (jak kolwiek to brzmi). W skali globalnej granica coraz bardziej się zaciera. Oczywiście wyjątkiem jest nasze kochane Edelweiss, gdzie czasami jedno nie wyklucza drugiego.

Jest miejsce na alternatywne tożsamości, mamy fora dyskusyjne, mikronacje gdzie każdy z nas może założyć "całun" mikronauty i chociaż na te kilka chwil dziennie zamienić swoje jednostajne, stabilne życie na styl którego być może balibyśmy się w codziennym życiu i troskach dnia codziennego. ^^

O matko a obiecałem sobie, że nie będę w tym tygodniu już filozofować

[Joachim Cargalho]

A można prowadzić aktywne media społecznościowe w "dobrej wierze"?

[Femme Mystere]

@Heinz-Werner Grüner ale zobacz, ludzie nie wstydzą się tego, że grywają w RPG, a mikro już tak. To... chyba problam w nas ;D

[Joachim Cargalho]

Jeśli chodzi o wcielanie się w postać w mikro, to ja np. zupełnie nie buduję postaci, robię to co bym robił pod własnym nazwiskiem. Wszystko co robię, robię jako ja, bez rozdzielania, że to moja postać, a że ona jest taka i taka, topowinna robić tak i tak. W mikro jestem sobą, tyle że z avatarem i nickiem, dostosowując się do warunków mikronacyjnych. Dlatego nie za bardzo lubię narrację, wolę działać i tworzyć inicjatywy, które są bardziej "materialne" czy grywalizacyjne, niż fabularne.

Robisz tutaj rzeczy, na które nie masz wpływu w realu.
W tej sytuacji można tylko przypuszczać, że jesteś 1:1.

[Pavel van der Gibson]

Jeśli chodzi o wcielanie się w postać w mikro, to ja np. zupełnie nie buduję postaci, robię to co bym robił pod własnym nazwiskiem. Wszystko co robię, robię jako ja, bez rozdzielania, że to moja postać, a że ona jest taka i taka, topowinna robić tak i tak. W mikro jestem sobą, tyle że z avatarem i nickiem, dostosowując się do warunków mikronacyjnych. Dlatego nie za bardzo lubię narrację, wolę działać i tworzyć inicjatywy, które są bardziej "materialne" czy grywalizacyjne, niż fabularne.

Robisz tutaj rzeczy, na które nie masz wpływu w realu.
W tej sytuacji można tylko przypuszczać, że jesteś 1:1.

Robię tu rzeczy, których nie mam możliwości robić w realu. Dlatego znalazłem w mikro miejsce dla siebie, bo mogę realizować rzeczy, które w realu albo są niemożliwe, albo nie mają sensu.

[Leszek Ebe-Grüner]

Nie do końca w temacie, ale a propos Typowego mikronauty, przypomniał mi się mój filmik sprzed pół roku, więc wrzucę bo czemu nie xd

Czy tam jest głos Plejka? XD

[Pavel van der Gibson]

Dokładnie tak

[Leszek Ebe-Grüner]

Ja to z tych typów to dałbym siebie na Organizatora