Tomik poezji krótkiej - Oficyna wydawnicza Czarna Róża

[Fabio Rhyner]

Oficyna wydawnicza Czarna Róża
Stadt Edelweiss 1923

Fabio Wolfgang Rhyner
"Hymn po horyzont!"

Wystartowałem z polany o tak! smagany słońcem kotliny
Drugiej eskadry nasz skład, dzielny i mężny, lecz dla lokalnych niewiast wciąż miły
Leci w przestworzach, ku chwale, wszak projekcja to górskiej siły!
Z miłością na przekór wiatr, muska nam skrzydła maszyny
Nie jedna łuska północną ziemię skropiła
Jedna bomba ratunek naszym mieszkańcom czyniła
Matyldo, matyldo szeptam jej imię wśród huku!
Spokojnie piloci nie obawiajcie się utraty słuchu!

Gdy ze złem walczy, lud w wolności utwardzony
Hymny pochwalne w Glanzbergu z ewangelickiej słychać ambony

Nie zapomniałe również i owas z piechoty mej przyjaciele
Zrealizowaliście sami wszak wszystkie rozkazy i cele
Celność waszą do dziś chwalą z borów myśliwi
Choć zamiast zwierząt, najemników żeście pochwycili
Na pochybel Rurhkowi, tosz to są prawdziwe psubraty!
Co za klubeki, ogniem kotlinę raczyć spowili!
Mieszkańcom mord okrutny zadać, przeprawy niszczyć gotowi
Żołnierz kotliny nigdy nie odpuści wrogowi!

chwałę więc nam niescie górskie turnie i szczyty
Żołnierz z kotliny to człek z natury dumny i skryty

Do Ciebie nasz wodzu dziś, kieruje znów słów prawdziwych kilka,
w chaosie, wzburzonych wód poprowadź nas w przyszłość daleką
Do morza poprowadź lud, umie on pływać lud gór nie jest kaleką!

Na koniec proszę jeno o jedno
Odpuść samolot poecie, co ziemię rył niczym dzik na wczesną wiosnę
Wybacz również o wodzu i tą skoszoną sosnę! Niebawem zasadzę nową, prawdopodobnie na wiosnę!

[Heinz-Werner Grüner]

Głębokie i na czasie... Szkoda tylko, że tak przemabitny Edel tak rzadko nas odwiedza!

[Fabio Rhyner]

Głębokie i na czasie... Szkoda tylko, że tak przemabitny Edel tak rzadko nas odwiedza!

Szefie wróciłem, zobaczymy w jakim stopniu obowiązki dnia codziennego pozwolą mi działać ale przyśpieszamy s:) Działalność artystyczną również wznowię ^^

[Heinz-Werner Grüner]

Głębokie i na czasie... Szkoda tylko, że tak przemabitny Edel tak rzadko nas odwiedza!

Szefie wróciłem, zobaczymy w jakim stopniu obowiązki dnia codziennego pozwolą mi działać ale przyśpieszamy s:) Działalność artystyczną również wznowię ^^

Warto jednak było zostać Katechonem... XD Prawda, Herr @Roman Schädel ? Moc moich modłów wzmocniła się !

A teraz troszkę reprymendy (prosiłem o jedno, dwa słówka, jak się znika...łatwiej wtedy coś zaplanować - dzięki na przyszłość ), a później wielka radość. Życzę przyjemności w życiu codziennym Kotliny!

[Fabio Rhyner]

Moi drodzy przypadkiem przeglądając moje zasoby archiwalne natrafiłem na niezakończony projekt opowiadania na ubiegłoroczny konkurs (z uwagi na zaawansowaną realiozę nie byłem w stanie go ukończyć w terminie). Stąd też planuję przeznaczyć go na zbudowanie czegoś na kształt wierszowanego opowiadania ^^. PS. Tak, tak wiem długo mnie nie było. Niestety wolny czas powoli staje się swoistym luksusem, nie mniej jednak sentyment zawsze prowadzi w jednym kierunku - do naszej Kotliny .

Opowiadanie Księżycowe Requiem – Część Pierwsza
Oficyna Wydawnicza "Czarna Róża"
1925 AD, Stadt Edelweiss
Autor: Fabio Wolfgang Rhyner

Około 300 lat temu pomiędzy jeziorem Lachsee a jeziorem Wolkensee, nieopodal koryta rzeki Ewigfluss znajdowała się niewielka osada rybacka zwana przez miejscowych Salzbrunn. Wioska Salzbrunn była spokojnym miejscem, gdzie mieszkańcy żyli w zgodzie z naturą, oddając się codziennej pracy na łodziach oraz drobnym pracą rzemieślniczym. Dzięki bliskiemu położeniu dwóch jezior obfitujących w ryby, miejscowej ludności nie doskwierał głód a kwitnący wokół handel prowadził do dalszego rozrostu osady. Wioska była, jednakże znana nie tylko z rybołówstwa, lecz z specyficznej starodawnej odmiany jabłoni, odpornej na trudy górskiego klimatu, której próżno było szukać na terytorium całej kotliny niźli tylko w tym miejscu. Gastronomicznym symbolem wioski była wytwarzana z lokalnych jabłek, znana w całej kotlinie szarlotka z Salzbrunn po którą tłumnie pielgrzymowali mieszkańcy z położonego nieopodal Wolkenbad. Odrobina świeżej mąki, kilka wiejskich jaj, tuzin lokalnych jabłek i odrobina tajemniczej korzennej przyprawy to była jedna z wariacji tego miejscowego rarytasu.
W lokalnej karczmie pracowała młoda 28 letnia, filigranowa kobieta imieniem Petra. Kobieta miała długie sięgające do ramion srebrzyste oraz jasne szafirowe oczy. Jej wrodzony urok osobisty, inteligencja, poczucie humoru jak również bijąca z jej twarzy każdego dnia radość życia sprawiały, że karczma przeżywała swoiste oblężenie i pękała w szwach pod naporem klientów. Karczmarka Petra znana była również z swoich ponad przeciętnych zdolności wokalnych, z których bądź co bądź korzystała umilając pobyt miejscowej klienteli. Wdzięk i uroda Petry powodowały konkury wśród lokalnych młodzieńców, prześcigających się w swych staraniach o rękę kobiety. Serce Petry należało tylko do jednego mężczyzny – rybaka Jonas’a. Jednakże miłość tej dwójki owiana była w Salzbrunn swoistym całunem tajemnicy. Ciekawska natura ludzi oraz rozchodzące się po osadzie plotki, przyczyniły się do powstania granej wieczorami na cytrze ballady, którą znał i śpiewał każdy mieszkaniec Salzbrunn. O dziwo powstanie tej swoistej ballady zbiegło się z dziwnym zaginięciem Jonasa. Z tą historią wiąże się pewna lokalna legenda.

• Karczmarka piękna jak kwiat
  Gości swym sercem zjednała
  Lecz nikt serca nie zdoła jej skraść
  Bo sercem jednego kochała
  
  Czy wzburzone tafle Wolkensee, przykryją uczucia rybaka ?
  Lecz burze, wiatry i mgły niestraszne są sercu biedaka!
  Więc mówcie kimże on jest !? Czy Petra go w prawdzie miłuje ?
  Bo dla nas to radość przez łzy – umysły nam zazdrość kotłuje!
  
  Wypłynął więc rybak w otwartą toń, lecz pustą łódź fala wróciła
  Załkało z goryczą przez dłoń, serce z Salzbrunn karczmarki
  Na gładkim jej licu przez skroń, znów cień
  Znużony śladami tej walki,
  Zaciska więc znów swoją dłoń, by oddech móc złapać resztkami
  
  
  Gdzie jesteś mój miły, Błagam odpowiedz Jonasie !?
  To klątwa czy ludzka dłoń wydarła mi Ciebie z błękitu?
  Odliczam wciąż kilka mych chwil, co dzielą księżyc od świtu
  
  
  CDN.

[Joachim Cargalho]

Mało go, ale jak już wejdzie, to z przytupem. ;D

[Heinz-Werner Grüner]

Jak to mówi młodzież "z buta wjeżdżam", a ja już zaczynam szukać Salzbrunn na naszych mapach... Gdzieś to musi być. Zasypane śniegiem, czy nie, znajdę na pewno! Serio. Jak już się pojawiasz Herr @Fabio Rhyner to zmiatasz z nóg... Mam nadzieję, że zwiastujesz świetne roztopy.

A ja już zaczynam pracować...

[Heinz-Werner Grüner]

Dodano do mapy:

[Fabio Rhyner]

Mało go, ale jak już wejdzie, to z przytupem. ;D

Jak to mówi młodzież "z buta wjeżdżam", a ja już zaczynam szukać Salzbrunn na naszych mapach... Gdzieś to musi być. Zasypane śniegiem, czy nie, znajdę na pewno! Serio. Jak już się pojawiasz Herr @Fabio Rhyner to zmiatasz z nóg... Mam nadzieję, że zwiastujesz świetne roztopy.

A ja już zaczynam pracować...

Jak to zwykle bywa nieważne ile mnie nie ma w kotlinie, to zawsze mogę liczyć na ciepłe powitanie. Miło was wszystkich widzieć a przede wszystkim w doborowej formie (lektura zaległości z całą pewnością chwilę mi zajmie także proszę o cierpliwość). Salzbrunn miało być w założeniu czysto literackim bytem :-) Nie mniej jednak jestem rad, że zostało naniesione na mapę kotliny. Dokładnie tak to sobie wyobrażałem studiując topologię terenu

[Joachim Cargalho]

To doskonała okazja do zapoczątkowania nowego ośrodka wiejskiego.
Ten Wolkenbad słynie z gromadzenia artystycznych-romantycznych dusz...