Herrenhaus von Cargalho

[Femme Mystere]

@Heinz-Werner Grüner istnieje jeszcze coś takiego jak przyjaźń, prawda? Przecież nie każę mu iść do jakiejś ruiny. Poza tym może wyrzucać śmieci i w ogóle. Samotna kobieta w v-świecie ma wiele obowiązków...

[Heinz-Werner Grüner]

@Heinz-Werner Grüner istnieje jeszcze coś takiego jak przyjaźń, prawda? Przecież nie każę mu iść do jakiejś ruiny. Poza tym może wyrzucać śmieci i w ogóle. Samotna kobieta w v-świecie ma wiele obowiązków...

Przepraszam, nie przewidziałem tego. Mój błąd. Przecież to było takie oczywiste.

[Heinz-Werner Grüner]

Stadt Edelweiss, 3 lipca 1926 r.

Przed południem mieszkańcy reprezentacyjnej alei Herrenhausgasse mogli zaobserwować niecodzienny widok. Pod okazałą rezydencję Herrenhaus von Cargalho, mieszczącą się pod numerem 5, przybyło dwóch funkcjonariuszy Oberhauptowskiej Żandarmerii.

Po krótkiej naradzie przy furtce starszy posterunkowy energicznie zapukał mosiężną kołatką do drzwi wejściowych.
- Policja! Prosimy o otwarcie. Rutynowa kontrola administracyjna.

Po chwili drzwi uchylił lokaj, wyraźnie zaskoczony wizytą.
– Czy Herr Joachim Cargalho jest obecny?

Starszy posterunkowy poprawił czapkę, wyjął z teczki urzędowy formularz i z pełną powagą oznajmił:
– Na mocy najnowszych zaleceń Departamentu Estetyki Patriotycznej przeprowadzamy kontrolę obecności wizerunków Herr Oberhaupta Heinza-Wernera Grünera w prywatnych rezydencjach osób pełniących najwyższe funkcje państwowe. W przypadku stwierdzenia rażących braków przewidziane są mandaty oraz obowiązek niezwłocznego uzupełnienia dekoracji.

Po tych słowach lokaj zamarł. Nie pytając o pozwolenie weszli do budynku... Szefa Departamentu Dyplomatycznego - człowieka, o którym mówi się, że wie o wszystkim dzień wcześniej niż reszta państwa akurat nie było na terenie posesji.

Według świadków funkcjonariusze z kamiennymi twarzami rozpoczęli skrupulatne oględziny posiadłości.

Jeden z nich notował:
Salon – 0 portretów.
Biblioteka – 0 portretów.
Gabinet – „Jedna mapa Europy, dwa globusy orientyckie, cztery segregatory. Portretu brak.”
Korytarz – „Podejrzanie dużo pejzaży.”

Po kilkunastu minutach starszy posterunkowy westchnął ciężko.
Atmosfera zrobiła się napięta. W ostatniej chwili jeden z młodszych funkcjonariuszy zajrzał do niewielkiego gabinetu na piętrze.

Po chwili zawołał:
– Mam! Jest!

Na ścianie wisiał elegancko oprawiony portret Herr Oberhaupta H.W. Grünera.

Starszy posterunkowy odetchnął z wyraźną ulgą.
– Kontrola zakończona wynikiem pozytywnym. Zalecamy jednak zwiększenie liczby wizerunków do co najmniej trzydziestu egzemplarzy. Jeden w gabinecie to standard minimalny dla urzędnika tej rangi.

Po sporządzeniu protokołu obaj policjanci uprzejmie zasalutowali i opuścili posesję.

Nieoficjalnie mówi się jednak, że w przyszłym tygodniu podobne kontrole mogą objąć również inne reprezentacyjne wille Stadt Edelweiss. Mieszkańcy już teraz powinni gorączkowo szukać wizerunków Oberhaupta w swoich salonach...

DW: @Joachim Cargalho